تا دقیقهٔ ۷۹ مسابقه، چشمانداز آرژانتین در ورزشگاه آتلانتا چیزی جز یک ناکامی تمامعیار نبود. مدافع عنوان قهرمانی با دو گل از حریف عقب افتاده بود، «لیونل مسی» یک ضربهٔ پنالتی حساس را از دست داده بود و تقابل حساس آرژانتین و نمایندهٔ سرسخت مصر در شبی فوقالعاده از رقابتهای جام جهانی ۲۰۲۶ در آستانهٔ خلق یک شگفتی بزرگ قرار داشت. اما در یازده دقیقهٔ پایانی، جریان این رقابت به شکلی دور از انتظار تغییر کرد. آرژانتین با ثبت سه گل پیاپی، شکست را با پیروزی ۳ بر ۲ عوض کرد و راهی مرحلهٔ یکچهارم نهایی شد؛ بازگشتی که بار دیگر نام مسی و همتیمیهایش را در کانون توجه رسانههای ورزشی جهان قرار داد.
مصر چگونه آرژانتین را در جام جهانی ۲۰۲۶ در منگنه قرار داد؟
این بازگشت دیرهنگام در حالی رقم خورد که روند بازی در بخش عمدهای از زمان مسابقه، کاملاً برخلاف پیشبینیها پیش میرفت. رویارویی تاریخی آرژانتین و تیم ملی مصر در مرحلهٔ یکهشتم نهایی جام جهانی ۲۰۲۶، خیلی زود به یک چالش تاکتیکی پیچیده برای شاگردان «لیونل اسکالونی» تبدیل شد. تیم ملی مصر با یک سازماندهی دفاعی منسجم و استراتژی تکیه بر ضدحملات سریع، توانست فضای بازی را از آرژانتینیها بگیرد و آنها را در زمین مسابقه کاملاً سردرگم کند.
نتیجهٔ این انضباط تیمی، خیلی زود روی تابلوی نتایج انعکاس یافت. ابتدا «یاسر ابراهیم» دروازهٔ آرژانتین را باز کرد و کمی بعد، «مصطفی زیکو» با زدن گل دوم، مدافع عنوان قهرمانی را در یک بحران واقعی فرو برد. همزمان در سوی دیگر میدان، «مصطفی شوبیر»، دروازهبان مصر، با واکنشهای کلیدی و دقیق خود سدی محکم برابر حملات آرژانتین ساخت و رؤیای حذف یکی از مدعیان اصلی جام را برای دقایقی طولانی زنده نگه داشت.
عملکرد کمنقص خط دفاعی و درخشش دروازهبان مصر باعث شده بود تا آرژانتین، با وجود در اختیار داشتن مالکیت مطلق توپ، در پیدا کردن روزنه میان لایههای دفاعی حریف ناکام بماند. این بنبست تاکتیکی، فشار روانی سنگینی را به اردوی آلبیسلسته تحمیل کرد؛ فشاری که با هدر رفتن ضربهٔ پنالتی توسط مسی به بالاترین حد خود رسید و فرصت طلایی برای کاهش اختلاف را از این تیم گرفت. با این حال، آرژانتینیها نشان دادند که در لحظات مرگ و زندگی مسابقه، میتوانند از زیر بار این فشار خردکننده خارج شوند و مانع از ثبت یک ناکامی تاریخی شوند.
مسی؛ از پنالتی ازدسترفته تا گل نجاتبخش به تیم مصر
برای لیونل مسی، این بازی فقط یک مسابقهٔ دیگر در جام جهانی نبود. او در ۳۹ سالگی، در شرایطی وارد میدان شد که بسیاری این تورنمنت را آخرین فرصت او برای افزودن یک قهرمانی دیگر به کارنامهاش میدانند.
مسی در جریان بازی یک پنالتی را از دست داد؛ اتفاقی که میتوانست به نقطهٔ پایان رؤیای آرژانتین تبدیل شود. او پس از مسابقه گفت احساس کرده تیمش را ناامید کرده است، اما واکنش او در دقایق پایانی، داستان بازی را کاملاً تغییر داد.
«کریستین رومرو» در دقیقهٔ ۷۹ نخستین گل آرژانتین را زد تا فشار از روی تیم برداشته شود. چهار دقیقه بعد، با گل تساویبخش مسی به شبکهٔ دفاعی مصر، ورزشگاه غرق در فریاد و هیجان شد و حریف به سکوت فرو رفت. در وقتهای تلفشده نیز «انزو فرناندز» با ضربهٔ سر، گل سوم را وارد دروازهٔ مصر کرد تا بازگشت تاریخی آرژانتین کامل شود.
مسی علاوه بر گل تساوی، در شکلگیری حملات مهم آرژانتین هم نقش داشت و بار دیگر نشان داد که حتی در سالهای پایانی دوران حرفهایاش، هنوز توان تغییر سرنوشت بزرگترین مسابقات را دارد.
اشکها و فریادها؛ جشن فرار از یک کابوس در رختکن آرژانتین
پس از دمیده شدن سوت پایان، بازیکنان آرژانتین بیش از آنکه شبیه فاتحان یک مسابقه باشند، حالوروز تیمی را داشتند که از یک حذف زودهنگام و تلخ جان سالم به در برده است. تصاویر منتشرشده از رختکن آلبیسلسته گویای همهچیز بود؛ جایی که بازیکنان پس از ثبت گل حیاتی مسی به خط دفاعی مصر، او را در میان حلقهٔ شادی و فریادهایشان روی دست بلند کردند و اشکهای کاپیتان نیز بهوضوح در این قاب احساسی دیده میشد.
این فوران احساسات، بهروشنی نشاندهندهٔ فشار سنگینی بود که در طول نود دقیقه روی شانههای مدافع عنوان قهرمانی سنگینی میکرد. تیمی که در سال ۲۰۲۲ بر قلهٔ فوتبال جهان ایستاد، این بار تا چند قدمی یک وداع زودهنگام پیش رفته بود. با این حال، بازگشت دراماتیک برابر مصر میتواند از نظر روانی دقیقاً همان شوک مثبتی باشد که آرژانتینیها برای تکرار روزهای درخشانِ جام جهانی گذشته و همبستگی بیشتر به آن نیاز داشتند.
سایهٔ سنگین VAR؛ تصمیمی که خشم مصریها را برانگیخت
اما در آنسوی این جشن پرشور، پایان مسابقه برای نمایندهٔ آفریقا با حسرت و اعتراضهای شدید گره خورد. با وجود نمایش تحسینبرانگیز و منسجم مصر، یکی از جنجالیترین صحنههای این دیدار روی گل مردودشدهٔ مصطفی زیکو در نیمهٔ دوم رقم خورد؛ گلی که میتوانست مصر را با حاشیهٔ امنِ دو گل پیش بیندازد، با مداخلهٔ سیستم کمکداور ویدیویی (VAR) مردود اعلام شد.
داور مسابقه پس از بازبینی صحنه، تشخیص داد که «مروان عطیه» در نقطهٔ شروع این حمله روی «لیساندرو مارتینز» مرتکب خطا شده است. با این وجود، فاصلهٔ زمانی و مکانی زیاد میان لحظهٔ وقوع خطا و زمان به ثمر رسیدن گل، موجی از انتقادات را در رسانهها و شبکههای اجتماعی به همراه داشت. این تصمیم بحثبرانگیز، بار دیگر این پرسش کلیدی را در میان منتقدان مطرح کرد که آیا بررسیهای VAR واقعاً باید تا این حد به عقب برگردد و صحنهای دور از جریان اصلی گل را ملاک تصمیمگیری قرار دهد؟
همین ابهامات و تصمیمات سختگیرانه باعث شد تا «حسام حسن»، سرمربی تیم ملی مصر، پس از مسابقه با لحنی تند از اتفاقات رخداده انتقاد کند. او با توصیف این تصمیمات بهعنوان یک «بیعدالتی» آشکار، مدعی شد که عوامل خارج از زمین نیز در تعیین نتیجه و فضای بازی نقش داشتهاند. این اظهارات، خیلی زود واکنشهای گستردهای را به دنبال داشت و به بحثهای حاشیهای دربارهٔ داوری و حمایتهای احتمالی از تداوم حضور مسی در جام جهانی دامن زد.
دو گل برتری و سپس فروپاشی؛ داستان شگفتانگیز مصر
با وجود حذف تلخ، مصر یکی از درخشانترین و تحسینبرانگیزترین نمایشهای این مرحلهٔ حذفی را به جا گذاشت. این تیم نهتنها در برابر قهرمان جهان سر خم نکرد، بلکه تا دقایق پایانی با دو گل برتری پیش بود و آرژانتین را تا مرز یک شکست تاریخی و شوکهکننده پیش برد.
«محمد صلاح» و همتیمیهایش اکنون با حسرتی سنگین به آن شب نگاه خواهند کرد؛ به گل مردودشده، به لحظاتی که آرژانتین با تمام وجود به دروازهشان هجوم آورد و به آن دقایق نفسگیر که فقط چند دقیقه با ثبت یک شگفتی بزرگ فاصله داشتند. با این حال، عملکرد شجاعانه و بیپروای مصر مقابل آرژانتین میتواند به عنوان یکی از مهمترین نقاط عطف فوتبال این کشور در سالهای اخیر ثبت شود؛ تیمی که به جهان نشان داد فاصلهاش با قدرتهای بزرگ فوتبال بسیار کمتر از آن چیزی است که بسیاری تصور میکردند.
اشکهای کریس، خندههای لئو؛ پایان متفاوت دو اسطوره
در حالی که بحث دربارهٔ پایان دوران دو غول فوتبال جهان دوباره داغ شده، بازگشت باشکوه آرژانتین رخ داد. «کریستیانو رونالدو» و پرتغال پیش از این از جام جهانی خداحافظی کرده بودند، اما مسی همچنان در قلب ماجراست و رؤیای دفاع از عنوان قهرمانی را زنده نگه داشته است.
این تفاوت مسیر لزوماً به معنای برتری یکی بر دیگری نیست؛ بلکه تصویری است از دو سرنوشت متفاوت در واپسین فصلهای حضور دو ستارهٔ بزرگ. رونالدو با حذف پرتغال، شاید آخرین حضورش در جام جهانی را پشت سر گذاشته باشد، اما مسی با آن گل تماشایی و کارساز به تیم مصر، هنوز شانس ادامهٔ راه تا مراحل پایانی و ثبت دستاوردهایی دیگر را در اختیار دارد.
برای مسی، این پیروزی فراتر از یک صعود ساده بود؛ فرصتی طلایی برای زنده ماندن رؤیای دفاع از جام و افزودن فصل دیگری به حماسهٔ باشکوه دوران حرفهایاش.
حریف بعدی مسی مشخص شد: سوئیس در کمین آرژانتین
آرژانتین در مرحلهٔ یکچهارم نهایی به مصاف سوئیس خواهد رفت؛ تیمی که کلمبیا را پس از تساوی بدون گل در ضربات پنالتی شکست داد. این تقابل حساس بامداد ۱۲ ژوئیه برگزار میشود و برندهٔ آن به جمع چهار تیم برتر جام جهانی ۲۰۲۶ خواهد پیوست.
سوئیس شاید از نظر ستارههای فردی در حد آرژانتین نباشد، اما تیمی منظم، سختکوش و بسیار خطرناک در بازیهای حذفی به شمار میرود. آرژانتین نیز باید ضعفهای دفاعی و لحظات افت تمرکز خود در دیدار مقابل مصر را جدی بگیرد؛ زیرا تکرار چنین آغاز پرتلاطمی در یکچهارم نهایی ممکن است دیگر با بازگشتی معجزهآسا جبران نشود.
تیم ملی آرژانتین هنوز کامل نیست و میتواند غافلگیر شود، اما در جدال خاطرهانگیز آنها و فوتبال مصر در قاب دیدنی جام جهانی ۲۰۲۶، مسی و یارانش یک بار دیگر نشان دادند که چرا نباید قهرمان جهان را پیش از سوت پایان، حذفشده دانست.
منابع: بیبیسی, نیویورکتایمز
