یک تحقیق جدید از دانشگاه سایمون فریزر (SFU) بر اهمیت طراحی شهری با در نظر گرفتن نیازهای افراد مبتلا به دمانس تأکید میکند. یافتهها نشان میدهد عواملی که برای بیشتر افراد مشکلساز هستند، مانند خیابانهای شلوغ، حضور دوچرخهسواران و اسکوترهای برقی، کارگاههای ساختمانی که مسیر پیادهرو را مسدود میکنند و پیادهروهای نامنظم، برای افراد مبتلا به دمانس تأثیر بهمراتب بیشتری دارند.
دمانس بهطور کلی به اختلال در حافظه، زبان، حل مسئله و سایر تواناییهای ذهنی گفته میشود که زندگی روزمره را مختل میکنند؛ این موضوع مطابق تعریف انجمن آلزایمر است.
تجربه و چالشهای روزمره افراد مبتلا به دمانس
«کیشور سیتارامان»، نویسنده ارشد این تحقیق، به وجود دو استیگما برای افراد مبتلا به دمانس اشاره میکند. این دو مورد عبارتند از: «استیگمای ناشی از پیری و تبعیضی که همراه با زندگی با بیماری دمانس وجود دارد.» او میگوید که نیازهای دسترسی افراد مبتلا به دمانس اغلب در طراحی شهری نادیده گرفته میشوند؛ نه بهخاطر تبعیض آشکار، بلکه به دلیل کمبود دانش و آگاهی درباره این نیازها.
محققان با ۱۴ نفر از افراد مبتلا به دمانس در سراسر مترو ونکوور مصاحبه و همراهی کردند تا چالشهای منحصربهفرد آنها را درک کنند. همچنین یافتههای خود را با برنامهریزان شهری به اشتراک بگذارند.
چالشهای محیطی و نیازهای افراد مبتلا به دمانس در طراحی شهری
این تحقیق نشان داد که عوامل زیر باعث میشوند مترو ونکوور محیط مناسبی برای افراد مبتلا به زوال عقل نباشد:
- پیادهروهای نامنظم و خراب که ترس از افتادن را افزایش میدهند
- دوچرخهسواران و اسکوترها روی پیادهرو
- کمبود مکانهای استراحت و سرویسهای بهداشتی عمومی
- مخاطرات هنگام عبور از خیابان شامل زمان کم برای عبور، خودروهایی که هنوز در حال گردش هستند و جدولهای بلند
این شرایطِ ناایمن همگی نشاندهنده نادیده گرفته شدن نیازهای اساسی افراد درگیر با دمانس است و زندگی روزمره را برای این عزیزان دشوارتر و پر از اضطراب میکند.
اهمیت نشانهها و طراحی شهری قابل فهم
این تحقیق همچنین نشان داد که نشانههای آشنا و متمایز، مانند آثار هنری یا مکانهای مشخص، در کمک به افراد مبتلا به زوال عقل</a> برای یافتن مسیر و جهتیابی اهمیت دارند.
سیتارامان میگوید: «افراد مبتلا به دمانس نیازهای دسترسی منحصربهفردی دارند که شامل حمایت محیطی برای جهتیابی و یافتن مسیر است.» به گفته او، محیط شهری باید دارای قابلیت خوانایی و تمایزپذیری باشد تا اطلاعات مکانی را بهخوبی منتقل کند. همچنین با سایر مناطق شهری متفاوت باشد.
همکاری با برنامهریزان شهری
سیتارامان افزود که برنامهریزان شهری نسبت به بازخوردها پذیرا هستند و از کاستیهای طراحی شهری آگاهی دارند. یکی از مشکلاتی که مطرح شد، محدودیتهای مالی برای نگهداری سرویسهای بهداشتی عمومی است.
او در پایان تأکید کرد: «هدف ما افزایش تعامل با افراد مبتلا به دمانس است تا آگاهی بیشتری درباره نقش مهم محیط ساختهشده در زندگی روزمره آنها ایجاد شود.»
منبع: دیلیهایو