یک جراحی نادر و ۲۴ ساعته در بیمارستان کودکان میسوری آمریکا، دوقلوهای دو سالهی اتیوپیایی را که از ناحیهی سر به هم متصل بودند (کرانیوپاگوس) با موفقیت از یکدیگر جدا کرد. پزشکی مدرن با بهرهگیری از تکنولوژیهای پیشرفته تصویری و جراحی، رویای زندگی مستقل را برای این دوقلوهای بههمچسبیده تحقق بخشید و امیدی تازه در پروندههای پیچیدهی کرانیوپاگوس رقم زد.
جراحی پیچیده جداسازی دوقلوهای بههمچسبیده با مشارکت تیمی از متخصصان
مسئولان بیمارستان روز چهارشنبه با اعلام رسمی این خبر گزارش دادند که «حیاب» و «ووبتو»، دو خواهر خردسال اتیوپیایی، بیش از شش ماه پس از عمل تاریخی خود در ماه فوریه، اکنون مراحل توانبخشی، مراقبتهای ویژه و بهبودی را با موفقیت طی میکنند.
جراحی جداسازی دوقلوهای بههمچسبیده در روزهای ۲۴ و ۲۵ فوریه در بیمارستان کودکان «اساسام هلث کاردینال گلنون» در شهر سنتلوئیس میسوری انجام شد و گروهی از متخصصان حوزههای مختلف پزشکی در آن مشارکت داشتند.
دکتر «جوانا کمپ»، جراح ارشد مغز و اعصاب در بیمارستان کودکان اساسام هلث کاردینال گلنون، روز چهارشنبه در یک نشست خبری گفت: «هنوز برای اینکه بدانیم رشد و تکامل بلندمدت آنها دقیقا چگونه خواهد بود، خیلی زود است. اما آنچه میدانیم این است که اکنون فرصتهایی در اختیار دارند که بدون این مداخله پزشکی امکانپذیر نبود.»
این دو خواهر در مارس ۲۰۲۵ از کشور خود، اتیوپی، به آمریکا سفر کردند تا برای انجام عمل جراحی آماده شوند. آنها در ماه مارس امسال و پس از انجام عمل جداسازی، دو ساله شدند.
دوقلوهای بههمچسبیده اتیوپیایی در مسیر بهبودی و توانبخشی
مسئولان بیمارستان اعلام کردند حیاب و ووبتو اکنون خدمات توانبخشی را در بیمارستان کودکان «رانکن جردن» در شهر «مریلند هایتس» میسوری دریافت میکنند.
دکتر «نیک هولکمپ»، مدیر ارشد تحول سلامت در بیمارستان رانکن جردن، در نشست خبری روز چهارشنبه گفت: «آنها اکنون میتوانند در برنامههای درمانی متناسب با نیازهای فردی خود شرکت کنند. همچنین کارهای روزمرهای را انجام دهند که زمانی که به هم چسبیده بودند امکان انجامشان وجود نداشت. کارهای سادهای مانند نشستن به صورت عمودی. آنها در نهایت میتوانند ایستادن و راه رفتن را نیز یاد بگیرند.»
او افزود: «آنها هماکنون روی غذا خوردن، صحبت کردن، برقراری ارتباط اجتماعی و بازی با کودکان دیگر، از جمله یکدیگر، کار میکنند. واقعا شگفتانگیز است.»
آمار نادر تولد دوقلوهای کرانیوپاگوس در جهان
دوقلوهای همسانی که به صورت بههمچسبیده متولد میشوند، بسیار نادر هستند. بر اساس اطلاعات «استتپرلز»، کتابخانه آنلاین پزشکی وابسته به کتابخانه ملی پزشکی آمریکا، این وضعیت تقریبا در یک مورد از هر ۵۰ هزار تا ۱۰۰ هزار تولد زنده رخ میدهد. بر اساس همین منبع، تولد دوقلوهای بههمچسبیده در دختران حدود سه برابر بیشتر از پسران است.
جراحی جداسازی دوقلوهای بههمچسبیده با همکاری چندین مرکز و سازمان انجام شد. از جمله بیمارستان کودکان اساسام هلث کاردینال گلنون و بیمارستان کودکان رانکن جردن در میسوری، سازمان غیرانتفاعی «ورلد پدیاتریکس»، خانهی کودکان «لولا» در اتیوپی، موسسهی خیریه رونالد مکدونالد، شرکت هواپیمایی اتیوپی و چندین سازمان بینالمللی دیگر.
از تلخی سرنوشت لاله و لادن تا تحول در جراحی مغز و اعصاب
این جراحی یادآور سرنوشت لاله و لادن بیژنی، خواهران دوقلوی بههمچسبیده ایرانی است که از ناحیه سر به یکدیگر متصل بودند. لاله و لادن که در سال ۱۳۵۲ در فیروزآباد استان فارس متولد شده بودند، در سال ۱۳۸۲ در بیمارستان رافلز سنگاپور تحت عمل جراحی برای جداسازی قرار گرفتند. اما این جراحی پس از حدود ۵۲ ساعت تلاش پزشکان با عوارض شدید و خونریزی همراه شد و هر دو خواهر جان خود را از دست دادند. پروندهی آنها از جمله موارد شناختهشده در تاریخ جراحی دوقلوهای بههمچسبیده به شمار میرود. همچنین تلاش برای جداسازی آنها با توجه به پیچیدگی اتصال عروق مغزی، یکی از دشوارترین جراحیهای زمان خود بود.
مقایسهی این دو پرونده نشان میدهد که پیشرفتهای شگرف تکنولوژیهای پزشکی، تصویربرداری عصبی و تکنیکهای جراحی مغز و اعصاب طی دو دهه اخیر، مسیر جداسازی دوقلوهای کرانیوپاگوس را هموارتر کرده است. همچنین شانس حیات و تجربهی یک زندگی مستقل را برای نوزادانی همچون حیاب و ووبتو به طور چشمگیری افزایش داده است.
منبع: ایبیسی
