سازمان «مرگ با وقار» در دادخواستی فوری به دادگاه عالی انتاریو، خواستار لغو محدودیت کمک به مرگ برای بیماران روانی در کانادا شده است. این سازمان استدلال میکند که محروم کردن این افراد از حق انتخاب در مقایسه با کسانی که از بیماریهای جسمی رنج میبرند، تبعیضآمیز است.
«جان اسکالی»، خبرنگار سابق جنگی و یکی از شاکیان این پرونده، میگوید که مراجعه به دادگاه، آخرین امید او برای رهایی از رنج ناشی از اختلالات روانی مزمن است. او که از مشکلات شدیدی مانند استرس پس از سانحه، افسردگی و بیخوابی رنج میبرد، میگوید: «در ۳۶ ساعت گذشته، تنها چهار ساعت خوابیده ام. آن هم با کابوسهای وحشتناک.»
اسکالی، در ۸۳ سالگی، نه تنها از نظر روانی بلکه از نظر جسمی نیز روز به روز وضعیت بدتری پیدا میکند. او میگوید: «وضعیت من فقط مشکل من نیست، مشکل بسیاری از افراد است. خواهش میکنم کاری بکنید.»
تبعیض یا احتیاط؟ دولت اجرای کمک به مرگ برای بیماران روانی در کانادا را به تعویق انداخت
دولت لیبرال با وجود وعدههای قبلی، اجرای برنامه گسترش کمک به مرگ برای بیماران روانی در کانادا را به تعویق انداخت. این تصمیم به دلیل نگرانیهای مطرح شده از سوی استانها و روانپزشکان در مورد تشخیص بیماریهای روانی غیرقابل درمان گرفته شد.
با این حال، سازمان «مرگ با وقار» و دو تن از شاکیان این پرونده، این تصمیم را تبعیضآمیز دانستهاند. همچنین معتقدند که دولت باید به حقوق اساسی افراد مبتلا به اختلالات روانی احترام بگذارد.
کانادا در سال ۲۰۱۶ قانونی برای کمک به مرگ تصویب کرد. اما پس از چند تغییر و اصلاحیه، اجرای کامل این قانون با چالشهای جدی روبرو شده است. به ویژه، گسترش این قانون برای بیماران روانی در کانادا، با تأخیرهای پی در پی مواجه شده است.
در ابتدا قرار بود از مارس ۲۰۲۳، افراد مبتلا به اختلالات روانی شدید بتوانند از این قانون استفاده کنند. اما به دلیل نگرانیهایی که در مورد اجرای دقیق این قانون وجود داشت، دولت تصمیم گرفت اجرای آن را به مدت یک سال به تعویق بیندازد.
با نزدیک شدن به مهلت جدید، اختلاف نظرها در مورد اجرای این قانون برای بیماران روانی در کانادا بیشتر شده است. متخصصان پزشکی، حقوقدانان و سیاستمداران نظرات متفاوتی در این باره دارند. برخی معتقدند که این قانون باید با احتیاط اجرا شود تا از سوءاستفادههای احتمالی جلوگیری شود. در حالی که برخی دیگر بر حق انتخاب افراد برای پایان دادن به رنج خود تأکید دارند.
قانون کمک به مرگ باعزت؛ مسیری پر پیچ و خم
در سال ۲۰۱۶، دولت کانادا قانونی را تصویب کرد که به افراد واجد شرایط اجازه میداد با کمک پزشکی، به زندگی خود پایان دهند. با این حال، اجرای این قانون با چالشهای متعددی روبرو شده است.
پس از یک حکم قضایی در سال ۲۰۱۹، این قانون به روز شد تا شرایط دسترسی به این خدمت آسانتر شود. در سال ۲۰۲۱ نیز اصلاحات دیگری در قانون انجام شد که بر اساس آن، بیماران روانی در کانادا نیز میتوانستند از این خدمت استفاده کنند.
با این حال، اجرای این اصلاحیه چندین بار به تأخیر افتاد. دولت مدعی شد که این تأخیرها برای آموزش بهتر متخصصان و اطمینان از آمادگی استانها صورت گرفته است. منتقدان این تأخیرها، دولت را به کمبود «اراده سیاسی» متهم کردند.
بیماران روانی در کانادا، از این تأخیرها بسیار ناراضی هستند. آنها معتقدند که این تأخیرها باعث افزایش رنج و درد آنها شده و خطر خودکشی را افزایش داده است.
حامیان گسترش این قانون، بر این باورند که موارد آموزشی لازم تهیه شده است و متخصصان آماده ارائه این خدمات هستند. آنها از دولت میخواهند تا هرچه سریعتر به تعهدات خود عمل کند.
در مقابل، مخالفان این قانون، نگران عواقب گسترش آن هستند و معتقدند که ممکن است برخی افراد به اشتباه از این خدمت استفاده کنند.
در حال حاضر، یک پرونده قضایی برای الزام دولت به اجرای سریعتر این قانون تشکیل شده است. حامیان این قانون امیدوارند که با پیروزی در این پرونده، افراد بیشتری بتوانند از حق خود برای انتخاب پایان زندگی استفاده کنند.
گسترش كمکهای پزشكی هنگام مرگ آسان، درخواست جديد كبک
منبع: سیتیوی
