فوتبال ورزشی است که در آن آمارها تنها اعداد نیستند؛ آنها حکایتگر عظمت بازیکنان بزرگند و گاهی ثبت یک رکورد بیسابقه و جدید توسط فوقستارهای مانند کیلیان امباپه، تاریخ این رشته را بازنویسی میکند.
شنبهشب، در حالی که نگاه تمام دنیا به بازی ردهبندی جام جهانی دوخته شده بود، «کیلیان امباپه»، ستاره بیجانشین تیم ملی فرانسه، بار دیگر ثابت کرد که برای شکستن دیوارها و ثبت هر رکورد شگفتانگیز و جدیدی ساخته شده است. او با گشودن دروازه انگلیس، از رکورد ۲۱ گل «لیونل مسی» عبور کرد و با ۲۲ گل زده، نام خود را به عنوان برترین گلزن تاریخ ادوار جام جهانی ثبت کرد.
نکته حیرتانگیز این رکوردشکنی، سرعت خیرهکننده امباپه است. او تنها به ۲۲ بازی نیاز داشت تا به این قله دست یابد؛ آماری که در مقایسه با ۳۳ مسابقه لیونل مسی برای ثبت ۲۱ گلش، نشاندهنده ضریب نفوذ و نرخ بهرهوری بالای این ستاره تیم ملی فرانسه در تورنمنتهای بزرگ و تقابل با رقبای سرسختی چون انگلیس است.
تحلیل بازی در تئاتر گلها؛ نبرد پرگل فرانسه در برابر انگلیس
اگر کسی تصور میکرد دیدار ردهبندی یک بازی تشریفاتی و کمفشار است، کاملاً در اشتباه بود. این بازی و تقابل هیجانانگیز میان تیمهای فرانسه و انگلیس به یک جنگ تمامعیار تبدیل شد. شاگردان «دیدیه دشان» که هنوز از شوک حذف در نیمهنهایی مقابل اسپانیا رنج میبردند، در همان نیمه اول مقابل امواج حملات سهشیرها کاملاً غافلگیر شدند.
تیم ملی انگلیس با ارائه فوتبالی هجومی و جسورانه، در این بازی پرافتوخیز و در همان ۴۵ دقیقه نخست چهار بار دروازه فرانسه را باز کرد. این برای فرانسویها کابوسی بود که در بدترین رویاهایشان هم نمیدیدند. اما اگر در سمت مقابل، «بوکایو ساکا» با یک هتتریک تماشایی دفاع فرانسه را ویران کرد، در زمین فرانسه، این امباپه بود که یکتنه برای بازگشت تیمش جنگید. او با زدن دو گل در این مسابقه، تمام تلاشش را کرد تا کشتیِ در حال غرق شدن لسبلوز را به ساحل نجات برساند، اما ضعف ساختار دفاعی فرانسه در این مسابقه بیش از آن بود که با نبوغ فردی امباپه پوشش داده شود.
بلینگام و ساکا؛ ستارههایی برای آینده
در طرف مقابل، تیم ملی انگلیس در یکی از بهترین نمایشهای هجومی خود در دهههای اخیر، نشان داد که چه پتانسیل وحشتناکی در این بازی تاریخی در برابر فرانسه دارد. «جود بلینگام»، الماس خط میانی انگلیسیها، با زدن گل هفتم خود در این جام، به نخستین بازیکن تاریخ فوتبال انگلیس تبدیل شد که در یک دوره جام جهانی به چنین آماری میرسد. او در کنار ساکا، قلب دفاعی فرانسه را بارها به زحمت انداخت و سهم بزرگی در کسب مقام سوم جام جهانی داشت؛ افتخاری که از سال ۱۹۶۶ تاکنون، برای انگلیسیها دستنیافتنی بود.
پایان یک عصر؛ وداع با ژنرال دشان
اما این مسابقه تنها برای شکست نبود، بلکه جابهجا شدن یک رکورد شکوهمند و جدید برای کیلیان امباپه را به همراه داشت؛ هرچند برای فوتبال فرانسه، این پایان یک عصر طلایی بود. دیدیه دشان، مردی که با جام جهانی عجین شده بود، پس از ۱۴ سال حضور مقتدرانه بر روی نیمکت تیم ملی فرانسه، با این بازی به کار خود پایان داد.
دشان که به عنوان بازیکن و سرمربی، فرانسه را به سقف فوتبال جهان رسانده بود، در این بازی تلخترین پایان ممکن را تجربه کرد. با وجود تمام افتخارات، از جمله قهرمانی سال ۲۰۱۸ و نایبقهرمانیهای مکرر، شکست ۶-۴ در آخرین حضور، پایانی نبود که او انتظارش را داشت. با این حال، کارنامه او در تیم ملی فرانسه به قدری درخشان است که این شکست هم نمیتواند خدشهای به میراث او به عنوان یکی از بزرگترین مربیان تاریخ این کشور وارد کند.
فینال زیر سایه رکورد شگفتانگیز کیلیان امباپه
امباپه پس از بازی، در حالی که غم شکست در چشمانش موج میزد، به آینده اشاره کرد. او با فروتنی گفت: «ترجیح میدادم فردا در فینال باشم.» این جمله نشان میدهد که برای بازیکنانی در تراز او، کسب افتخارات فردی هرگز جای قهرمانی تیمی را نمیگیرد.
حالا نگاه تمام جهان به فینال بزرگ است؛ جایی که اسپانیای مدعی و قدرتمند باید در برابر آرژانتینی قرار بگیرد که لیونل مسی را در آخرین رقص خود دارد. آیا مسی میتواند در این فینال، پاسخی به رکورد جادویی و جدیدی که توسط کیلیان امباپه خلق شد بدهد؟ باید منتظر ماند و دید. این جام جهانی، جام شکسته شدن رکوردهاست.
منبع: دیدبلیو
