کریستیانو رونالدو به ایستگاه پایانی یکی از باشکوهترین دورانهای تاریخ فوتبال نزدیک شده است. آخرین جام جهانی، آخرین رؤیای بزرگ و شاید آخرین حضورش در بزرگترین صحنه فوتبال جهان. اما درست همزمان با پایان این فصل از داستان، نگاهها آرامآرام به نامی دیگر از خانواده رونالدو دوخته میشود؛ «کریستیانو رونالدو جونیور»، پسری که هنوز در ابتدای مسیر ایستاده و بسیاری او را وارث احتمالی میراث پدر میدانند.
کریستیانو رونالدو جونیور این روزها در ردههای پایه فوتبال پرتغال بازی میکند، اما آینده ملی او هنوز بهطور کامل مشخص نشده است. قوانین تابعیت و مقررات فیفا باعث شده، در کنار پرتغال، نام چند کشور دیگر نیز بهعنوان گزینههای احتمالی تیم ملی او مطرح شود. موضوعی که این پرسش را پیش روی هواداران فوتبال گذاشته است: آیا پسر رونالدو واقعاً میتواند پیراهن پنج تیم ملی مختلف را بر تن کند یا بخشی از این گمانهزنیها بیش از آنکه به واقعیت نزدیک باشند، محصول هیاهوی رسانهای هستند؟
چرا نام پنج کشور برای کریستیانو رونالدو جونیور مطرح شده است؟
زندگی کریستیانو رونالدو جونیور از همان سالهای کودکی با سفر میان کشورهای مختلف و حضور در کنار پدری گره خورد که سالها در بزرگترین باشگاههای فوتبال جهان بازی کرده است. همین مسیر متفاوت باعث شده وضعیت او از نظر حق انتخاب تیم ملی، پیچیدهتر از بسیاری از همنسلانش باشد.
طبیعیترین و محتملترین گزینه، پرتغال است؛ کشوری که پدرش سالها بازوبند کاپیتانی آن را بر بازو بسته و خود او نیز نخستین گامهای ملیاش را با پیراهن تیمهای زیر ۱۵ و زیر ۱۶ سال پرتغال برداشته است. همین حضور نشان میدهد فدراسیون فوتبال پرتغال از مدتها قبل روند پیشرفت او را زیر نظر گرفته و برای آیندهاش برنامه دارد.
دومین گزینه، ایالات متحده آمریکا است. رونالدو جونیور در شهر لا مسا واقع در ایالت کالیفرنیا به دنیا آمده است. درنتیجه همین موضوع میتواند از نظر قوانین تابعیت، شرایط لازم برای نمایندگی تیم ملی آمریکا را در اختیارش قرار دهد.
در کنار این دو کشور، نام اسپانیا نیز به میان میآید؛ جایی که او سالهای مهمی از کودکیاش را همزمان با دوران درخشان پدرش در رئال مادرید سپری کرد. با این حال، زندگی چندساله در اسپانیا بهتنهایی برای پوشیدن پیراهن لاروخا کافی نیست و دریافت تابعیت اسپانیا، شرط اصلی برای تبدیل شدن این احتمال به یک گزینه واقعی خواهد بود.
انگلیس و کیپورد؛ دو احتمال جذاب که اما و اگرهای زیادی دارند
فهرست کشورهایی که نامشان کنار آینده ملی کریستیانو رونالدو جونیور مطرح میشود، به پرتغال، آمریکا و اسپانیا ختم نمیشود. در برخی گزارشها، انگلیس نیز بهعنوان چهارمین گزینه احتمالی معرفی شده است. کشوری که رونالدو جونیور بخشی از سالهای نوجوانی خود را همزمان با دومین حضور پدرش در منچستریونایتد در آن سپری کرد.
با این حال، فاصله میان یک احتمال حقوقی و واقعیت فوتبالی، آنقدرها هم کوتاه نیست. برخلاف تصوری که گاهی در شبکههای اجتماعی شکل میگیرد، او در حال حاضر بهصورت خودکار واجد شرایط پوشیدن پیراهن تیم ملی انگلیس نیست. این مسیر ابتدا از دریافت تابعیت بریتانیا میگذرد. پس از آن نیز باید با مقررات فیفا درباره انتخاب یا تغییر تیم ملی مطابقت داشته باشد.
نام کیپورد هم در میان گزینههای احتمالی دیده میشود. کشوری که ارتباطش با رونالدو جونیور به ریشههای خانوادگی مادربزرگ پدری او، «ماریا دولورس دوس سانتوس آویرو»، بازمیگردد. با این وجود، این احتمال هم بیش از آنکه یک انتخاب قطعی باشد، به احراز شرایط تابعیت و تأیید قوانین فیفا وابسته است.
قوانین فیفا درباره انتخاب تیم ملی رونالدو جونیور
بخش مهمی از بحثهایی که درباره تیم ملی رونالدو جونیور شکل گرفته، از یک برداشت نادرست سرچشمه میگیرد. اینکه داشتن ارتباط با چند کشور، به معنای حق انتخاب آزادانه میان همه آنهاست. اما مقررات فیفا، تصویری پیچیدهتر از این تصور ساده ارائه میدهد.
برای پوشیدن پیراهن تیم ملی یک کشور، داشتن تابعیت تنها یکی از شروط است. درنتیجه بازیکن باید سایر الزامات تعیینشده در مقررات فیفا را نیز رعایت کند. از سوی دیگر، حضور در تیمهای ملی ردههای پایه معمولاً بهتنهایی مسیر انتخاب تیم ملی دیگری را در آینده نمیبندد؛ هرچند با نخستین بازی رسمی در تیم ملی بزرگسالان، شرایط میتواند وارد مرحلهای کاملاً متفاوت شود.
به همین دلیل، کارشناسان فوتبال معتقدند در شرایط فعلی تنها پرتغال و ایالات متحده آمریکا گزینههایی هستند که وضعیت آنها از نظر حقوقی روشن و تأییدشده است. سه کشور دیگر تنها در صورتی میتوانند به انتخابی واقعی تبدیل شوند که تمام الزامات قانونی و مقررات فیفا درباره آنها محقق شود.
محتملترین تیم ملی رونالدو جونیور کدام کشور است؟
اگرچه از منظر حقوقی هنوز سناریوهای مختلفی درباره آینده ملی کریستیانو رونالدو جونیور مطرح میشود، اما آنچه در زمین فوتبال دیده میشود، روایت متفاوتی را پیش روی هواداران قرار میدهد.
او تاکنون چندین بار پیراهن تیمهای پایه پرتغال را بر تن کرده و حضور مستمرش در برنامههای استعدادیابی این کشور نشان میدهد فدراسیون فوتبال پرتغال نگاه ویژهای به روند پیشرفت فرزند اسطوره فوتبال خود دارد. دعوت او به اردوهای رسمی نیز نشانهای است از اینکه این مسیر با دقت دنبال میشود.
در سوی دیگر، کریستیانو رونالدو بارها از افتخار نمایندگی پرتغال سخن گفته و زمانی که پسرش نخستین دعوت خود به تیم ملی پایه را دریافت کرد، با انتشار پیامی در شبکههای اجتماعی، احساس غرور خود را با هوادارانش به اشتراک گذاشت. همین نشانهها باعث شده بسیاری از تحلیلگران، پرتغال را محتملترین مقصد ملی رونالدو جونیور بدانند. هرچند تا زمانی که او به تیم ملی بزرگسالان نرسد، هیچ انتخابی رنگ قطعیت به خود نخواهد گرفت.
سرنوشت فوتبالی کریستیانو رونالدو جونیور هنوز در نخستین فصلهای خود قرار دارد و سالها تا احتمال حضور او در جام جهانی ۲۰۳۰ یا رقابتهای پس از آن باقی مانده است. هرچند نام پنج کشور در کنار آینده ملی او شنیده میشود، اما فعلاً تنها بخشی از این گزینهها پشتوانه حقوقی و فوتبالی محکمی دارند. اگر مسیر فعلی بدون تغییر ادامه پیدا کند، محتملترین قاب برای آینده او، همچنان پیراهن سرخ پرتغال خواهد بود.
منبع: givemesport
