آیا دیر رسیدن واقعا بهتر از هرگز نرسیدن است؟

افرادی که دیر می‌رسند قصد آزار دیگران را ندارند، آنها فقط مشکل روانی دارند. کمدین معروف «تیم اوربان» در ادامه این مقاله از برخورد با افرادی که با دیر رسیدن مشکلی ندارند و روانشناسی دیر رسیدن می‌گوید.

تحلیل روانشناسی دیر رسیدن

دوست من «اندرو» اخیرا لینک داستانی را برایم فرستاد که عنوانش این بود: «آدم‌های خوشبین همگی یک خصوصیت مشترک دارد و آن هم این است که همیشه دیر می‌کنند.» از آنجایی که تیتر این داستان برای من جالب بود شروع به خواندن آن کردم و در نهایت به این نتیجه رسیدم: «افرادی که دیر می‌کنند در واقع بهترین آدم‌های تاریخ هستند!»

خصوصیات افرادی که با دیر رسیدن مشکلی ندارند

این افراد خوشبین و امیدوار هستند

آنها معتقدند در زمان محدودی که دارند می‌توانند وظایف بیشتری را به اتمام برسانند و مالتی‌تسک انجام دهند. به بیان دیگر، آنها به معنای واقعی کلمه امید زیادی دارند.

آنها بزرگ فکر می‌کنند

افرادی که معمولا دیر می‌رسند چیزهای کوچک را بزرگ نمی‌کنند و آینده را پر از امکانات و فرصت‌های بی‌نهایت می‌بینند.

آنها معنای واقعی زندگی را درک می‌کنند

افرادی که دیر می‌رسند دوست دارند وسط راه بایستند و گل رزی که معلوم نیست از کجا آمده را بو کنند. آنها هیچوقت برای زندگی‌شان تا آخرین ثانیه برنامه‌ریزی نمی‌کنند و بیشتر از لحظه لذت می‌برند.

همانطور که در این مقاله پیش می‌رفتم آرام آرام به این فکر کردم که من هم جزئی از این افراد هستم و به آن افتخار می‌کنم. اما صبر کنید! دیر رسیدن هنوز هم یکی از بزرگترین نقاط ضعف من بود. من دیر نمی‌رسم چون دوست دارم گل رز را بو کنم یا آینده‌نگری خاصی دارم. من دیر می‌رسم چون دیوانه‌انم و مشکل روانی دارم. از نظر من، چنین افرادی در حقیقت به دو دسته تقسیم می‌شوند.

افرادی که با دیر رسیدن مشکلی ندارند

این در واقع زمانی اتفاق می‌افتد که فرد خاطی تاثیر خاصی بر دیگران نداشته است. مثل فردی که به دورهمی یا مهمانی دیر می‌رسد. در چنین شرایطی، تمام کارها معمولا بدون حضور این افراد آغاز شده و خیلی عادی پیش می‌رود.

افرادی که با دیر رسیدن مشکل دارند

این برای زمانی است که دیر رسیدن فرد خاطی دیگران را تحت تاثیر قرار می‌دهد. مانند زمانی که ممکن است به یک جلسه دو نفره یا یک قرار عاشقانه دیر می‌رسند. در چنین شرایطی، برنامه‌های از پیش تعیین شده بدون حضور این افراد نمی‌تواند آغاز شود. در چنین شرایطی، خود فرد خاطی هم بابت دیر رسیدن احساس شرمندگی دارد و از آن پشیمان است.

با اینکه می‌توان گفت دیر رسیدن به هر طریقی که باشد دیگران را از شما ناامید می‌کند، افراد وقت‌شناس ممکن است گروه دوم را اشتباه قضاوت کنند. اما مسئله اینجاست که گروه دوم در ناخودآگاهشان با خودشان رقابت می‌کنند. این افراد برای از دست دادن اول فیلم یک انگیزه درونی دارند یا دوست دارند استرس هنگام دویدن به سمت قطار را تجربه کنند. به عبارت دیگر، چنین افرادی بیشتر از اینکه به دیگران آسیب بزنند، خودشان را تحت تاثیر قرار می‌دهند.

خود من هم مدتها جزئی از گروه دوم بود. من حدود پانزده درصد از جوانی‌ام را تنها در پیاده‌رو ایستاده‌ام و به سنگ‌ها لگد زده‌ام چون همه بچه‌ها رفته‌ بودند و من تنها منتظر مادرم ایستاده بودم. مادرم زمانی که به من می‌رسید همیشه احساس وحشتناکی داشت. اما جالب است بدانید که خواهرم هم دقیقا همینطور بود. به همین ترتیب، من هم بارها و بارها در موقعیت‌ها حرفه‌ای و دوستانه دیگران را از خودم ناامید کرده‌ام. با این حال، زمانی که به علت این اتفاق فکر می‌کنم به سه منشا اصلی می‌رسم:

من دیر رسیدم چون کارکرد زمان برایم مهم نیست

افرادی که دیر می‌رسند یا با دیر رسیدن مشکلی ندارند برایشان هم مهم نیست چند بار یک فعالیت خاص را انجام داده‌اند، آنها فقط به یاد می‌آورند که یک بار دیر بود و همه چیز سریع‌تر پیش رفت. دقیقا همین موقعیت است که در ذهن این افراد باقی می‌ماند و به همین ترتیب هم برای انجام همان کار کمترین زمان ممکن را در نظر می‌گیرند.

من دیر رسیدم چون از تغییر شرایط بیزارم

زمانی که در خانه کار می‌کنم از اینکه برای انجام کار مجبور باشم بیرون بروم، متنفرم. این بدان معنا نیست که من از کارم متنفرم، مسئله اصلی این است که من در برابر حرکت، مقاومت عجیبی دارم و به همین دلیل هم دائما آن را به تعویق می‌اندازم.

من دیر رسیدم چون از خودم عصبانی هستم

من هر چقدر در طول روز بازدهی کمتری داشته باشم، احساس بدتری دارم و احتمال دیر رسیدنم هم بیشتر می‌شود. اما زمانی که نسبت به خودم احساس رضایت بیشتری دارم، کنترل زمان برایم راحت‌تر خواهد بود. در چنین مواقعی من احساس می‌کنم که بزرگ شده‌ام و باید مثل یک فرد بزرگسال عمل کنم. اما روزهایی که کار خاصی انجام نمی‌دهم مغزم به من می‌گوید: «نه! تو کاری که باید انجام می‌دادی را نکردی و حالا باید بنشینی و کارهای بیشتری انجام دهی تا آن را جبران کنی.»

پس بله. من می‌توانم بگویم که همیشه دیر می‌رسم و علت اصلی آن هم این است که مشکل روانی دارم و دیوانه هستم. اما شما هم قبول کنید که اگر جزئی از این افراد هستید، بهتر است آن را بپذیرید و با پیدا کردن منشا اصلی دیر رسیدنتان، سعی کنید آن را جبران کنید.

• عضویت در کانال تلگرام رسانه هدهد کانادا
• اخبار روز کانادا  و اخبار مهاجرت کانادا را در رسانه هدهد دنبال کنید
• هم اکنون شما هم عضو هفته نامه رسانه هدهد کانادا شوید

منبع: آردی