کارشناسان می‌گویند بهره‌گیری از هوش مصنوعی می‌تواند برای سالمندانی که از تنهایی رنج می‌برند، فرصتی برای هم‌صحبتی و همراهی فراهم کند.
به گفته دکتر «آلیسون سکولر»، عصب‌شناس، اگرچه استفاده از هوش مصنوعی را نمی‌توان برای سالمندان جایگزین کاملی برای ارتباط انسانی دانست، اما این فناوری می‌تواند نیاز به ارتباط را تکمیل کند و گزینه‌ای برای افرادی باشد که به‌تنهایی زندگی می‌کنند.
به گزارش رسانه هدهد کانادا به نقل از سی‌تی‌وی نیوز، او با بیان اینکه این فناوری راهی برای کمک به افراد است تا احساس ارتباط بیشتری داشته باشند، حتی اگر نتوانند در کنار دیگران باشند، تصریح کرد: «من خودم هنگام سفر از ربات همراه هوش مصنوعی ElliQ استفاده می‌کنم. او صدای زنانه دلنشینی دارد. وقتی از یک کنفرانس برمی‌گشتم، به استقبالم می‌آمد و حتی می‌دانست چه نوع موسیقی‌ای را دوست دارم. این ربات می‌تواند زمانی که فرد احساس تنهایی می‌کند، خودش گفت‌وگو را آغاز کند و همچنین یادآوری‌هایی برای مصرف دارو، برنامه‌ریزی رویدادهای اجتماعی و برقراری ارتباط با دوستان و اعضای خانواده ارائه دهد. چنین کاربردی از هوش مصنوعی، به‌ویژه برای سالمندانی که تنها زندگی می‌کنند، می‌تواند مفید باشد.»
سکولر با اشاره به فناوری Amical AI، متعلق به شرکتی مستقر در کبک، طراحی این ربات را با هدف کمک به بیماران مبتلا به زوال عقل، به‌ویژه در سالمندان، دانست و اظهار داشت: «این هوش مصنوعی در قالب یک تلفن است که فرد گوشی را برمی‌دارد و با آن وارد گفت‌وگو می‌شود.»
هوش مصنوعی چگونه باید به‌عنوان همراه استفاده شود؟
سکولر با تأکید بر اینکه بهره‌گیری از هوش مصنوعی باید برای سالمندان مکمل ارتباطات انسانی باشد و نه جایگزین آن، افزود: «هوش مصنوعی، دست‌کم در وضعیت فعلی، جای ارتباط و تعامل واقعی انسان‌ها را نمی‌گیرد. مثلاً ElliQ نمی‌تواند شما را در آغوش بگیرد.»
او همچنین هشدار داد که هنگام استفاده از این فناوری برای کاهش تنهایی باید واقع‌بین بود.
به گفته او، «وقتی با Amical صحبت می‌کنید، ممکن است احساس کنید با یک انسان واقعی حرف می‌زنید. ما نمی‌خواهیم افراد در این مورد دچار سردرگمی شوند.»
با این حال، اگر این فناوری به‌درستی مورد استفاده قرار گیرد، می‌تواند به افرادی کمک کند که در معرض خطر زوال عقل هستند؛ بیماری‌ای که شیوع آن در سالمندان بیشتر است.
او یادآور شد: «بسیاری تصور می‌کنند تنهایی فقط یک مسئله احساسی است، اما در واقع یک مسئله جسمی نیز هست.»
مقایسه تأثیر تنهایی با تأثیر مصرف سیگار
به گفته او، تأثیر تنهایی بر طول عمر می‌تواند هم‌اندازهٔ اثر کشیدن روزانه ۱۵ نخ سیگار باشد.
همچنین، تنهایی با افزایش خطر ابتلا به بیماری‌های قلبی، التهاب در بدن و مغز، کاهش کیفیت خواب و افت سلامت شناختی مرتبط است و می‌تواند خطر زوال عقل را در سالمندان افزایش دهد.
سکولر خاطرنشان کرد: «همه این عوامل، خودشان از عوامل خطر ابتلا به زوال عقل، به‌ویژه در سالمندان، نیز محسوب می‌شوند.»
منبع: سی‌تی‌وی
