ماجرای تنبیه عجیب یک پدر چینی در شهر «شنژن»، پس از آنکه پسر ۱۱ سالهاش را نیمهشب در حال بازی با تلفن همراه دید، خیلی زود به خبری جنجالی تبدیل شد. او به کودک اجازه داد هرچقدر میخواهد بازی کند، اما یک شرط گذاشت: حق خوابیدن ندارد.
گزارشها میگویند که این وضعیت و تجربه ۱۷ ساعت بازی با گوشی از حدود ساعت ۱ بامداد تا ۶ عصر ادامه داشت. ویدئوی این اتفاق در شبکه اجتماعی «دویین» منتشر شد و واکنشهای متفاوتی به دنبال داشت. بعضیها نگران بازی شبانه کودکان بودند و بعضی دیگر، این روش را تنبیهی افراطی و نامناسب دانستند.
تنبیه عجیب پدر چینی و بازی اجباری پسر ۱۱ ساله
بر اساس گزارش رسانههایی که ویدئوی منتشرشده در دویین را بازنشر کردهاند، پدر کودک را حوالی نیمهشب در حال بازی با تلفن همراه دید. کودک باید در آن ساعت خوابیده میبود، اما ظاهراً سرگرم بازی بود و پدر از این موضوع عصبانی شد.
این پدر در این اقدام خود، بهجای گرفتن تلفن یا خاموش کردن آن، روشی عجیب را برای تنبیه فرزند چینی خود انتخاب کرد. او به پسرش گفت میتواند بازی را ادامه دهد، اما نباید بخوابد. هدف او، بنا بر روایت منتشرشده، این بود که کودک از بازی طولانیمدت خسته شود و خودش به پیامد شببیداری پی ببرد.
ویدئوهایی که پدر منتشر کرد، کودک را با لباس خواب نشان میداد. او خسته بود و پدر چند بار تلاش میکرد بیدارش نگه دارد تا بازی را ادامه دهد. گزارشها میگویند این وضعیت از حدود ساعت ۱ بامداد آغاز شد و تا ۶ عصر همان روز ادامه داشت.
پس از حدود ۱۷ ساعت، کودک دیگر توان ادامهدادن نداشت. او از پدرش خواست او را ببخشد و قول داد دیگر تا دیروقت با گوشی بازی نکند. در یادداشتی که به گفته رسانهها روی رایانه نوشته شد، کودک گفته بود که میخواهد پیش از ساعت ۱۱ شب بخوابد و پیش از خواب سراغ بازی تلفن همراه نرود.
با این حال، جزئیات این اتفاق عمدتاً از ویدئوی پدر و گزارشهای رسانهای منتشرشده درباره آن به دست آمده است. اطلاعات مستقلی درباره وضعیت کودک پس از این تنبیه یا شرایط دقیق او در تمام آن ساعات منتشر نشده است.
ماجرای پدری که پسرش را به ۱۷ ساعت بازی با گوشی مجبور کرد
طبق ویدیوهایی که در شبکههای اجتماعی (از جمله پلتفرم چینی دویین) دستبهدست شده، ماجرا از این قرار است که یک پدر حوالی نیمهشب، مچ پسرش را در حال بازی با گوشی میگیرد. طبیعتاً کودک باید در آن ساعت خواب میبود، اما غرق بازی بود و همین موضوع پدر را حسابی عصبانی کرد.
اما واکنش این پدر بسیار عجیب بود. او بهجای گرفتن گوشی یا خاموش کردن آن، روشی غیرمعمول را انتخاب کرد. او به پسرش گفت میتواند بیدار بماند و تا صبح بازی کند! هدفش این بود که کودک آنقدر از بازی طولانیمدت خسته شود که خودش عواقب شببیداری را با تمام وجود حس کند.
در ویدیوهای منتشرشده، کودک با لباس خواب دیده میشد؛ در حالی که از شدت خستگی در حال چرتزدن بود، اما پدر مدام او را بیدار میکرد تا به بازی ادامه دهد. این وضعیت طاقتفرسا که منجر به ۱۷ ساعت بازی مداوم با گوشی شد، از ساعت ۱ بامداد تا ۶ عصر روز بعد تماماً طول کشید!
در نهایت، کودک که دیگر رمقی برایش نمانده بود، تسلیم شد. او از پدرش عذرخواهی کرد و در یادداشتی نوشت که قول میدهد همیشه قبل از ساعت ۱۱ شب بخوابد و دیگر شبها سراغ گوشی نرود. البته باید یادآور شد که تمام این جزئیات بر اساس ادعای پدر و ویدیوهای اوست و اطلاعات مستقلی از وضعیت جسمی و روانی کودک پس از این تنبیه سنگین در دست نیست.
چرا این تنبیه عجیب و جنجالی پدر، واکنشبرانگیز شد؟
این اقدام خیلی زود به یک بحث داغ در فضای مجازی تبدیل شد و کاربران را به دو دسته تقسیم کرد:
موافقان:
این گروه به پدر حق میدادند و معتقد بودند درگیری بر سر استفاده از گوشی در ساعات خواب، مشکل مشترک بسیاری از خانوادههاست. از نگاه آنها، شاید تجربه این خستگی مفرط بهترین درس عبرت برای کودک باشد. بهعلاوه، میگفتند روشهای معمول تربیتی این روزها همیشه جواب نمیدهند.
مخالفان:
منتقدان سرسخت ماجرا باور داشتند که محروم کردن کودک از خواب، حتی با نیت آموزش، یک آسیب روانی و جسمی جدی است. آنها همچنین از فیلمبرداری از چهره خسته و درمانده یک کودک و انتشار آن در فضای عمومی انتقاد کردند و آن را نقض حریم خصوصی دانستند.
دعوای اصلی بر سر این بود که آیا والدین حق دارند برای آموزش یک رفتار، فرزندشان را تحت چنین فشار شدیدی قرار دهند؟ مسلماً اعتیاد به موبایل و بازیهای ویدیویی نگرانکننده است، اما تنبیههای افراطی ممکن است نتیجه عکس بدهد. کودکی که از ترس تنبیه، گوشیاش را پنهان میکند، مدیریت زمان را یاد نمیگیرد؛ او فقط پنهانکاری را میآموزد.
آسیبهای بازی شبانه و اهمیت خواب کودک
بازی کردن با گوشی قبل از خواب، دشمن شماره یک خواب آرام است. نور خیرهکننده صفحهنمایش، هیجان بازی و وسوسه رفتن به مرحله بعد، به خواب رفتن را بسیار دشوار میکند. به همین دلیل، کارشناسان توصیه میکنند دستگاههای هوشمند هنگام خواب جایی در اتاق کودک نداشته باشند.
با این حال، علاقه زیاد به بازی لزوماً به معنای «اعتیاد» نیست. بهترین راه برای مدیریت این موضوع، رسیدن به یک توافق خانوادگی است. تعیین ساعت مشخص برای بازی، ممنوعیت استفاده از گوشی در رختخواب و توضیح دادن دلایل این قوانین برای کودک، میتواند به دعواهای همیشگی پایان دهد.
مثلاً قرار دادن دستگاههای دیجیتال در فضای مشترک خانه هنگام شب، شاید روش جذابی برای کودک نباشد، اما بسیار منطقیتر و کمتنشتر از تنبیههای ناگهانی است.
وقتی تربیت کودک، تبدیل به آزمون طاقت و تابآوری میشود
این پدر چینی با این تنبیه عجیب احتمالاً میخواست درس سادهای را به پسرش بیاموزد که «بازی بیوقفه اصلاً لذتبخش نیست»؛ اما روشی که انتخاب کرد باعث شد اصل پیام زیر سایه این اقدام گم شود. بهجای اینکه مردم روی عادت بد کودک تمرکز کنند، همه از ۱۷ ساعت بیداری اجباری او حرف میزدند.
اینجاست که اهمیت روش تربیتی مشخص میشود. قانونگذاری برای کودکان واجب است، اما قانونی مؤثر است که دلیلش روشن باشد. گفتوگو درباره اهمیت خواب، انرژی داشتن برای مدرسه و زمان مناسب بازی، شاید همان لحظه جواب ندهد، اما در درازمدت به کودک کمک میکند تا رابطه بین انتخابها و پیامدهایشان را درک کند. سوال اصلی از والدین این است: آیا وقتی کودک تا نیمهشب بازی میکند، فقط میخواهیم مچش را بگیریم یا هدفمان این است که مهارت مدیریت زمان را برای آینده به او بیاموزیم؟
پرسشهای متداول
آیا واقعاً کودک ۱۷ ساعت مجبور به بازی شد؟
طبق ویدیوها و گزارشهای منتشرشده، بله. او از ۱ بامداد تا ۶ عصر روز بعد اجازه خوابیدن نداشت؛ هرچند منبع این اطلاعات روایتهای خود پدر است.
چرا پدر چنین تنبیهی در نظر گرفت؟
او میخواست با استفاده از روش خستهکردن، پسرش را از پیامدهای آزاردهنده شببیداری آگاه کند تا کودک خودش از این عادت دست بکشد.
آیا این پسر به بازیهای آنلاین اعتیاد داشت؟
هیچ مدرک یا تشخیص پزشکی در این باره وجود ندارد. بازی کردن تا دیروقت، بهتنهایی برای اثبات اعتیاد کافی نیست.
والدین چطور باید زمان بازی بچهها را کنترل کنند؟
وضع قوانین توافقی، تعیین زمان مجاز، بیرون گذاشتن گوشی از اتاق خواب و صحبت منطقی درباره مضرات کمخوابی، از بهترین راهکارها هستند.
منبع: ویوننیوز
