دنیای بخت‌آزمایی همواره با داستان‌های عجیب و بردهای تصادفی گره خورده است. اما پرونده «جون گینتر» تمام معادلات پیشین را برهم زده است. اگرچه پیش‌تر اخباری درباره زوجی در «میشیگان» منتشر شد که موفق به مهندسی سیستم لاتاری شده بودند، اما ماجرای «گینتر» پیچیدگی‌های بسیار بیشتری دارد. او که فارغ‌التحصیل مقطع دکتری آمار از دانشگاه معتبر «استنفورد» است، توانسته رکوردی باورنکردنی ثبت کند؛ چهار بار برنده شدن در لاتاری تگزاس طی یک بازه زمانی ۱۰ ساله.
مجموع جوایز او به رقم حیرت‌انگیز ۲۰ میلیون دلار می‌رسد. نکته‌ای که تردیدها را درباره تصادفی بودن این بردها افزایش می‌دهد، محل سکونت و محل خرید بلیط‌های اوست؛ «گینتر» ساکن «لاس‌وگاس» است. اما بارها برای خرید بلیط به فروشگاه خاصی در یکی از مناطق دورافتاده «تگزاس» سفر کرده است.
تحلیلگران بر این باورند که این موفقیت‌ها حاصل شانس نیست، بلکه نتیجه یک استراتژی علمی و محاسبات دقیق ریاضی است. به نظر می‌رسد در حالی که عموم مردم به بخت و اقبال دل می‌بندند، «گینتر» با تکیه بر دانش تخصصی خود، سیستم لاتاری تگزاس را شکست داده است.
تفاوت استراتژی گینتر برای برنده شدن در لاتاری با دیگران
داستان «جون گینتر» تفاوت‌های اساسی با سایر برندگان مشهور، مانند «مارج و جری سلبی» دارد. خانواده «سلبی» که آن‌ها هم راهی برای سودآوری از لاتاری پیدا کرده بودند، اکنون خیلی راحت و شفاف درباره روش کارشان صحبت می‌کنند و حتی سوژه گزارش‌های خبری شده‌اند.
اما در مقابل، «گینتر» زندگی کاملاً مخفیانه‌ای را در پیش گرفته است. او پس از کسب ثروت ۲۰ میلیون دلاری، ناپدید شد و هیچ مصاحبه‌ای با رسانه‌ها انجام نداده است. تمام تلاش‌های خبرنگاران برای پیدا کردن او بی‌نتیجه مانده است. همین سکوت، معمای برنده شدن در لاتاری توسط او را جذاب‌تر کرده است.
به همین دلیل، تنها راه برای درک روش او، مهندسی معکوس و بررسی داده‌های موجود است. «پیتر مورکا»، خبرنگاری که سال‌ها روی این پرونده کار کرده، معتقد است که اولین برد «گینتر» در سال ۱۹۹۳ (به مبلغ ۵.۴ میلیون دلار) احتمالاً شانسی بوده است.
اما این برد اولیه، جرقه‌ای شد تا او دانش آماری خود را برای تکرار این موفقیت به کار گیرد. او متوجه شد که لاتاری صرفاً یک بازی شانس نیست، بلکه یک سیستم قابل تحلیل است.
سفرهای حساب‌شده برای برد در لاتاری تگزاس
تحقیقات نشان می‌دهد که «گینتر» احتمالاً متوجه یک نقص در سیستم توزیع بلیط‌ها شده بود. اگرچه لاتاری بر اساس شانس طراحی شده، اما واقعیت‌های لجستیکی (تدارکاتی) می‌توانند شانس برنده شدن در لاتاری را تغییر دهند.
«لاتاری تگزاس» مجبور بود هزاران کارت خراشیدنی (اسکرچ) را به فروشگاه‌های سراسر ایالت بفرستد. این فرآیند توزیع، الگوی مشخصی داشت. یک ذهن تحلیلگر می‌توانست ردیابی کند که چه تعداد بلیط ارسال شده و جوایز بزرگ هنوز در کدام بسته‌ها باقی مانده‌اند.
به بیان ساده، او احتمالا می‌دانست بلیط‌های برنده قرار است سر از کدام فروشگاه‌ها در بیاورند. به همین دلیل بود که او از «لاس‌وگاس» به شهرهای کوچک «تگزاس» سفر می‌کرد تا دقیقاً از همان فروشگاه‌هایی خرید کند که طبق محاسباتش، برنده بعدی در آن‌ها بود.
علاوه بر این، شواهدی از وجود یک تیم همکاری وجود دارد. زنی به نام «آنا مورالس» در همان بازه زمانی، ۲۳ جایزه مختلف دریافت کرد. وقوع چنین اتفاقی به صورت همزمان برای دو نفر که با هم ارتباط دارند، نمی‌تواند تصادفی باشد و نشان‌دهنده یک کار تیمی سازمان‌یافته است.
لاتاری تگزاس هک شد؛ پشت پرده بردهای عجیب
یکی دیگر از ارکان استراتژی «گینتر» برای برنده شدن در لاتاری، استفاده از قانون «اعداد بزرگ» بود. برآوردها نشان می‌دهد که او برای بردن ۲۰ میلیون دلار، حدود ۳.۳ میلیون دلار بلیط خریده است. شاید در نگاه اول هزینه ۳.۳ میلیون دلاری زیاد به نظر برسد، اما وقتی خروجی کار ۲۰ میلیون دلار است، با یک حاشیه سود فوق‌العاده روبرو هستیم. این نشان می‌دهد که او به حقیقتی پی برده بود که برای نتیجه دادن، نیاز به سرمایه‌گذاری سنگین داشت.
نکته جالب‌تر اینجاست که هزینه واقعی او احتمالاً بسیار کمتر از ۳.۳ میلیون دلار بوده است. بسیاری از بلیط‌های خریداری شده، برنده جوایز کوچک (چند دلاری یا چند صد دلاری) می‌شدند.
تحلیلگران معتقدند که این جوایز کوچک، بخش زیادی از هزینه خرید بلیط‌ها را پوشش می‌دادند. طبق محاسبات «مورکا»، هزینه خالص او برای خرید این حجم از بلیط، شاید در نهایت تنها حدود یک میلیون دلار بوده است.
به‌این‌ترتیب، او با یک ریسک محاسبه‌شده و با اتکا به علم آمار، توانست ثروتی عظیم به جیب بزند. اگرچه ما هرگز دقیقاً نخواهیم دانست که او چه الگوریتمی را از سیستم لاتاری تگزاس کشف کرد، اما داستان او درسی بزرگ دارد.
در هر کسب‌وکار موفقی، برندگان کسانی هستند که یا به اطلاعات خاصی دسترسی دارند و یا یاد گرفته‌اند که چگونه از اطلاعات عمومی موجود، به روشی خلاقانه و منحصر‌به‌فرد استفاده کنند. «گینتر» ثابت کرد که حتی در دنیای شانس هم، دانش و تحلیل می‌تواند برنده نهایی را تعیین کند.
منبع: آی‌ان‌سی
