«راد کیوگ» (Rod Keogh) که کسب‌وکار تماشای نهنگ‌ها را اداره می‌کند، هنگام پیاده‌روی‌های صبحگاهی‌اش در ساحل متوجه مدفوع نهنگ‌هایی می‌شد که به خشکی می‌آمدند. او با درک ارزشمند بودن این نمونه‌ها، آن‌ها را جمع‌آوری کرده و در فریزر خود نگهداری می‌کرد. تحقیقات جدید نشان می‌دهد که این نمونه‌ها منجر به گشوده شدن رازهای شگفت‌انگیز و علمی جدیدی درباره آنالیز میکروسکوپی مدفوع و ارتقای سلامت عمومی نهنگ‌ها شده است.
«کیوگ»، مدیر شرکت گردشگری «ای‌پی کروز» (EP Cruises) در خلیج فاولرز استرالیا، سال‌ها تلاش می‌کرد تا نظر دانشمندان را به این مجموعه جلب کند. سرانجام، «آشی پاریک» (Ashi Parik)، دانشجوی مقطع دکتری از دانشگاه مک‌کواری، با او ارتباط برقرار کرد. آشی پاریک با تکیه بر این نمونه‌ها توانست بخشی از رازهای پنهان و علمی مرتبط با زیست‌شناسی و آنالیز مدفوع این گونه از نهنگ‌ها را برملا سازد. نمونه‌های کیوگ، به همراه نمونه‌هایی از آفریقای جنوبی و جزایر اوکلند در نیوزیلند، توسط دانشگاه‌های پرتوریا، اوتاگو و اوکلند مورد تحلیل قرار گرفتند.
بحران‌های زیست‌محیطی و ضرورت تحقیق همه‌جانبه روی رژیم غذایی نهنگ
این تحلیل از روش‌های مولکولی نظیر آزمایش‌های ژنتیکی برای درک تغییرات در الگوهای مهاجرتی و زیستگاه‌های تغذیه‌ای نهنگ‌ها استفاده کرد. نتایج نشان می‌دهد که تغییرات زیست‌محیطی با کاهش نرخ زاد‌و‌ولد و سلامت عمومی برخی از جمعیت‌های نهنگ‌ها مرتبط است. انجام هرگونه تحقیق جامع علمی روی تحولات زیستی و رژیم غنی غذایی این گونه از نهنگ، نشان‌دهنده تاثیرات عمیق گرمایش زمین بر حیات آن‌هاست.
این گونه نهنگ، که در زبان بومی مائوری «توهورا» (Tohorā) نامیده می‌شود، در اوایل قرن گذشته به دلیل شکار بی‌رویه تا مرز انقراض پیش رفت (به‌طوری که تنها ۴۰۰ رأس از آن‌ها باقی مانده بود) اما اکنون جمعیت این گونه به ۱۵ هزار رأس رسیده است. گرمایش جهانی و کاهش یخ‌های قطب جنوب، دسترسی این موجودات به غذای اصلی‌شان، یعنی سخت‌پوستان ریز (مانند کریل‌ها)، را با چالش مواجه کرده است. این افزایش جمعیت، ضرورت تحقیق بیشتر روی انعطاف‌پذیری و چگونگی تغییر در رژیم سالم غذایی هر نهنگ را دوچندان می‌کند.
دستاوردهای زیست‌شناسی در کشف رازهای علمی مدفوع نهنگ‌ها
اِما کارول (Emma Carroll)، دانشیار دانشکده علوم زیستی دانشگاه اوکلند، می‌گوید: «نمونه‌های مدفوع نشان می‌دهد که نهنگ‌ها طیف بسیار گسترده‌تری از غذاهای دریایی را نسبت به آنچه قبلاً تصور می‌شد، مصرف می‌کنند. رژیم غذایی آن‌ها اکنون شامل خرچنگ‌های جوان، میگو، عروس دریایی، میگوی آخوندکی (Mantis Shrimp) و شاه‌میگو است.» اِما کارول معتقد است بررسی زیستی این نمونه‌ها به آشکار شدن رازهای بزرگ و علمی نهفته در ساختار شیمیایی مدفوع و کشف الگوهای بقای نهنگ‌ها کمک شایانی خواهد کرد.
به گفته کارول، «توهوراها» در تغذیه انعطاف‌پذیر هستند که این امر می‌تواند به آن‌ها در سازگاری با تغییرات اقلیمی و کمبود شکار اصلی‌شان در اقیانوس منجمد جنوبی کمک کند. او معتقد است تمرکز و تحقیق مداوم روی پایداری زنجیره مصرفی و رژیم متغیر غذایی این پستاندار، بقای هر نهنگ را در آینده تضمین خواهد کرد. تحقیقات آینده به ما کمک خواهد کرد تا بفهمیم آیا این منابع غذایی جایگزین می‌توانند سلامت و موفقیت تولیدمثل نهنگ‌ها را در بلندمدت تضمین کنند یا خیر.
اهمیت این یافته‌ها برای آینده
به گفته پاریک، این برای نخستین بار است که پژوهشگران توانسته‌اند با دقت بسیار بالا دریابند که این پستانداران عظیم‌الجثه دقیقاً از چه چیزی تغذیه می‌کنند. این بررسی‌ها گام بزرگی برای تحقیق همه‌جانبه روی رفتارهای تغذیه‌ای و درک دقیق‌تر از رژیم پایدار غذایی هر نهنگ در سراسر اقیانوس‌ها محسوب می‌شود. این کشف پرسش‌های مهمی را درباره توانایی نهنگ‌ها برای بقا با تکیه بر منابع غذایی جایگزین، در صورت تداوم تهدیدات اقلیمی علیه جمعیت‌های اصلی غذایی آن‌ها، مطرح می‌کند.
نمونه‌های مدفوع نهنگ در این گزارش به صورت توده‌هایی شبیه به خاک رس و به اندازه یک گریپ‌فروت توصیف شده‌اند. این پژوهشگر با شوخ‌طبعی از تمایل خود برای ادامه همکاری با تیم‌های تحقیقاتی در مسیر کشف بیشتر رازهای پنهان و علمی باقی‌مانده در ذرات مدفوع و زیست‌بوم نهنگ‌ها می‌گوید: «مردم انتظار دارند چیزهایی به طول دو متر پیدا کنند، اما این‌طور نیست! راستی، من هنوز هم به دنبال پژوهشگران بیشتری هستم که به مدفوع نهنگ علاقه‌مند باشند؛ پیدا کردن افرادی که به اندازه من به این کار اشتیاق داشته باشند، واقعاً دشوار است.»
منبع: سی‌تی‌وی
