در دهه گذشته، کالجهای کانادا بهشکلی کمسابقه به درآمد حاصل از دانشجویان بینالمللی وابسته شدهاند. این دانشجویان شهریههایی پرداخت میکنند که معمولاً چهار تا پنج برابر شهریه دانشجویان کانادایی است. همین اختلاف، به منبع اصلی تأمین بودجه برای بسیاری از مؤسسات آموزشی بدل شده است. با کاهش مجوزهای تحصیلی کانادا، دهها کالج در سراسر کشور با کمبود مالی جدی و حتی خطر تعطیلی روبهرو خواهند شد.
تکیه بر شهریه خارجیها برای بقا
امروزه بسیاری از کالجها هزینه هر چیز از حقوق استادان گرفته تا نگهداری ساختمانها را از محل همین شهریهها تأمین میکنند. با تغییر ناگهانی قوانین مهاجرت و کاهش مجوزهای تحصیلی کانادا یا وقوع بحرانهای جهانی که ورود دانشجویان خارجی را دشوار میسازد، این مؤسسات ناگهان با کسری بودجههای عظیم روبهرو میشوند.
در حال حاضر، دانشجوی کانادایی بهطور میانگین سالانه حدود ۷ تا ۷.۵ هزار دلار شهریه میپردازد، در حالی که دانشجوی بینالمللی بین ۱۲ تا ۳۵ هزار دلار در سال پرداخت میکند. بدین ترتیب، درآمد یک دانشجوی خارجی برابر درآمد حاصل از چهار یا پنج دانشجوی بومی است. در ابتدا تفاوت شهریه با هدف پوشش «هزینه واقعی آموزش» توجیه میشد، اما بهمرور، این منبع مالی به ستون بودجهای کالجها تبدیل شد.
کاهش مداوم بودجه دولتی
دولتهای استانی طی سالهای اخیر بهطور پیوسته بودجه آموزش عالی را کاهش دادهاند. اگر اثر تورم محاسبه شود، بسیاری از کالجها امروز کمکدولتی کمتری نسبت به ۱۵ سال پیش دریافت میکنند. در حالی که هزینهها (از انرژی تا فناوری) رشد چشمگیری داشته است. کالجها قادر نبودند شهریه دانشجویان داخلی را بهطور جدی افزایش دهند. بنابراین، جذب دانشجوی خارجی به منبع درآمدی «ساده و بینیاز از مجوز سیاسی» تبدیل شد.
کالجهای کوچک؛ آسیبپذیرترین قربانیان
مراکز آموزشی بزرگ شهری، مانند کالجهای تورنتو و ونکوور، به دلیل تنوع درآمدی، توان سازگاری بیشتری دارند. اما مؤسسات کوچکتر در مناطق روستایی انتاریو یا استانهای دریایی با جمعیت کمتر و وابستگی بسیار به دانشجویان خارجی در آستانه بحران هستند. کاهش ثبتنام خارجی ممکن است ظرف یک یا دو سال این کالجها را کاملاً ورشکسته کند.
با رشد مداوم تقاضا از سوی دانشجویان بینالمللی، بسیاری از کالجها ساختمانها، خوابگاهها و مراکز دانشجویی جدید ساختند و با وامهای کلان گسترش پیدا کردند. اما هنگامی که سیاست مهاجرتی در سال ۲۰۲۴ باعث کاهش مجوزهای تحصیلی کانادا شد، پذیرش دانشجویان تا ۴۸٪ افت کرد، درنتیجه مدل مالی آنها فرو ریخت.
بحران مالی کالج های کانادا
کاهش مجوزهای تحصیلی کانادا تنها بر بحران مالی کالج ها اثر نمیگذارد. آنها برای مسکن، خوراک، حملونقل و خرید روزمره هزینه میکنند. در سال ۲۰۲۲ حضور این دانشجویان حدود ۳۷.۳ میلیارد دلار به اقتصاد محلی تزریق کرده است. در شهرهای کوچک، کسبوکارهای محلی تا حد زیادی به مخارج آنان متکیاند و افت تعدادشان میتواند به رکود اقتصادی محلی بینجامد.
کاهش مجوزهای تحصیلی کانادا و بحران فوری کالجها
اعلام محدودیت جدید دولت فدرال در ژانویهٔ ۲۰۲۴ که کاهش ۳۵ درصدی در صدور مجوز تحصیل را هدفگذاری کرده بود، شوک بزرگی به نظام کالجی وارد کرد. مدیران آموزشی دولت را متهم میکنند که ابتدا مؤسسات را به جذب گسترده دانشجویان خارجی تشویق کرده و سپس بیهشدار مسیر را عوض کرده است؛ در حالی که همچنان بودجههای استانی ناکافی باقی مانده است.
موج حذف برنامهها و تعدیل نیرو
در حال حاضر هیچ تعطیلی رسمی گستردهای رخ نداده، اما خسارت مالی عمیق است. تنها در انتاریو بیش از ۶۰۰ برنامه آموزشی حذف و ۱۰ هزار شغل کاهش یافته است. برخی کالجها مانند Seneca Polytechnic موقتاً بخشی از پردیسهای خود را بستهاند. پیشبینیها از کسری بودجه دهها میلیون دلاری در چندین مؤسسه بزرگ خبر میدهد.
احتمال افزایش شهریه برای دانشجویان داخلی
برای جبران بحران مالی کالج های کانادا، بعضی از آنها در حال بررسی افزایش ۵ تا ۷.۵ درصدی سالانه شهریه داخلی هستند. اما چنین تصمیمی نیازمند تأیید دولت استانی است و با اعتراض دانشجویان و خانوادهها روبهرو میشود. این افزایشها میتواند آموزش عالی را برای خانوادههای کانادایی دشوارتر کرده و ثبتنام را کاهش دهد.
با کوچک شدن بودجهها، ساعات کتابخانه کاهش یافته، خدمات پشتیبانی دانشجویی کم شده و دورههای آموزشی حذف میشوند. اخراج استادان مجرب نیز توان علمی مؤسسات را تضعیف میکند. دانشجویان خارجی نگراناند که برنامه تحصیلیشان پیش از پایان بسته شود، و دانشجویان داخلی نیز از ناپایداری و افزایش احتمالی هزینهها بیمناکاند.
شکاف ساختاری در مدل تأمین مالی آموزش
بحران مالی اخیر کالج های کانادا ضعف ریشهای در نظام تأمین مالی آموزش را آشکار کرده است. کالجها سالها از شهریه دانشجویان خارجی برای پر کردن خلأ ناشی از کاهش بودجه دولتی استفاده کردند. تحلیلگران آموزشی میگویند آموزش نباید به کالایی تجاری وابسته باشد، بلکه باید همچنان «منفعتی عمومی» تلقی شود که تأمین مالی پایدار دولتی میطلبد.
راهی طولانی تا جبران بحران مالی کالج های کانادا
حتی اگر دولت در آینده محدودیتهای مهاجرتی را کاهش دهد، کالجها دیگر نمیتوانند به مدل قبلی تکیه کنند. بازسازی اعتبار، تنوعبخشی به منابع درآمد و احیای اعتماد دولت و جامعه سالها زمان خواهد برد. برخی مؤسسات به آموزش آنلاین یا همکاریهای صنعتی و دورههای کوتاه مهارتی روی آوردهاند، اما این راهحلها بهسرعت جای خالی درآمد از دسترفته را پر نخواهد کرد.
منبع: اماسان
