مرگ تلخ یک بیمار در بیمارستان «Grey Nuns Community» کانادا، در شرایطی که خانوادهاش ساعتها برای دریافت کمکهای اولیه پزشکی تلاش کرده بودند، موجی از واکنشها درباره بحران اورژانس در ادمونتون در رسانهها و فضای مجازی به راه انداخته است. «پراشانت سریکومار»، مرد ۴۴ ساله هندیتبار، در حالی جان خود را در ادمونتون از دست داد که به گفته خانوادهاش، بیش از هشت ساعت در بخش انتظار اورژانس رها شده بود.
انتشار ویدیوی همسر وی که در کنار پیکر بیجان او از بیتوجهی کادر درمان میگوید، احساسات عمومی را به شدت جریحهدار کرده است. این اتفاق تلخ، حالا بحثهای داغی را درباره کارآمدی سیستم درمانی و نحوه اولویتبندی بیماران در اورژانسهای شلوغ کانادا ایجاد کرده است. گزارشی که نشان میدهد چگونه یک درد ساده در قفسه سینه، به دلیل تاخیر در درمان، به مرگ ختم شد.
جزئیات تکاندهنده از زمانبندی حادثه و مرگ بیمار در بیمارستان کانادا
بر اساس گزارشهای منتشر شده، روز دوشنبه ۲۲ دسامبر، وقوع یک حادثه دردناک در سیستم درمانی کانادا، جامعه را در بهت فرو برد. «پراشانت سریکومار»، حوالی ساعت ۱۲ ظهر با شکایت از درد شدید در قفسه سینه به همسرش مراجعه کرد و با واکنش سریع خانواده، تنها ۲۰ دقیقه بعد به بخش اورژانس بیمارستان «Grey Nuns» منتقل شد. اما طبق اظهارات «نیهاریکا»، همسر وی، این انتقال سریع به بیمارستان آغازی بود بر یک انتظار مرگبار. چرا که «پراشانت» از لحظه ورود تا ساعت ۸:۵۰ شب در بخش تریاژ (اولویتبندی) به حال خود رها شد.
در تمام این مدت، در حالی که او از درد مداوم رنج میبرد، دستگاههای نظارتی هشدار وضعیتی بحرانی را میدادند. آخرین فشار خون ثبتشده از او عدد ۲۱۰ را نشان میداد که در مقایسه با سطح نرمال (۱۲۰ روی ۸۰)، یک وضعیت فوقاضطراری محسوب میشود.
متأسفانه ساعتها گذشت و این بیمار در حالی که از شدت درد به خود میپیچید، در راهروهای سرد بیمارستان منتظر ماند. علیرغم هشدارهای مکرر خانواده درباره وخامت حال او، کادر درمان تنها با پاسخهای کلیشهای آنها را به صبوری دعوت کردند. در نهایت، این بیتوجهی به وضعیت حیاتی بیمار، منجر به فاجعهای انسانی شد که جان یک پدر جوان را در کمال ناباوری گرفت.
شائبه قصور پزشکی پس از مرگ پدر ۳ کودک در کانادا
«نیهاریکا سریکومار»، همسر متوفی، در افشاگریهای خود پرده از واقعیتی تلخ بحران اورژانس در ادمونتون برداشت؛ او تأکید کرد که در تمام هشت ساعت انتظار، تنها اقدام کادر درمان برای همسرش، تجویز یک قرص مسکن (تایلنول) بوده است. این در حالی است که بر اساس پروتکلهای بینالمللی، هرگونه درد در ناحیه قفسه سینه باید بلافاصله به عنوان نشانهای از حمله قلبی تلقی شود.
«نیهاریکا» با اندوهی عمیق میگوید: «آنها به ما اطمینان دادند که این درد حاد نیست. حتی به احتمال ایست قلبی شک هم نکردند.» این ادعا نشاندهنده شکافی بزرگ در ارزیابیهای اولیه بیمارستان است که در نهایت به فاجعه منجر شد. همچنین «کومار سریکومار»، پدر پراشانت، در گفتگو با خبرگزاری «گلوبال نیوز» فاش کرد که پسرش با صدایی لرزان شدت درد خود را ۱۵ از ۱۰ توصیف کرده بود. عددی که نشاندهنده دردی فراتر از آستانه تحمل انسان است.
به علاوه، گزارشها حاکی از آن است که با وجود گرفتن نوار قلب، نتایج آن منجر به هیچ اقدام اورژانسی یا انتقال به اتاق عمل نشد. حتی کادر درمان به خانواده اطمینان دادند که مورد بااهمیتی مشاهده نشده است. از سوی دیگر، روایت پدر پراشانت از آخرین لحظات پسرش بسیار تکاندهنده است. او میگوید پسرش مدام تکرار میکرد: «بابا، دیگر نمیتوانم این درد را تحمل کنم.»
به طور کلی، تکرار این استمدادهای بیفرجام در کنار بیتوجهی سیستماتیک، شائبه قصور پزشکی و بحران اورژانس در ادمونتون را در این پرونده به شدت تقویت کرده است. در نتیجه، میتوان گفت که مرگ این پدر جوان نه به دلیل کمبود امکانات، بلکه به دلیل عدم تشخیص درست اولویتها و کوتاهی در زمانبندی طلایی درمان رقم خورد.
مرگ تلخ بیمار پس از ۸ ساعت انتظار در اورژانس ادمونتون
پس از گذشت بیش از هشت ساعت انتظارِ فرسایشی، سرانجام حوالی ساعت ۹ شب، «پراشانتِ» ۴۴ ساله را برای معاینه به بخش داخلی اورژانس فراخواندند. اما در آن لحظه دیگر رمقی برای او باقی نمانده بود. «نیهاریکا»، همسر وی، لحظات آخر او را چنین توصیف میکند: «پرستار از پراشانت خواست تا روی تخت بنشیند؛ او تلاش کرد بلند شود، اما ناگهان تمام بدنش به لرزه افتاد و روی زمین سقوط کرد.»
با از هوش رفتن او، فریاد پرستار که میگفت «نبضی حس نمیکنم» سکوت بخش را شکست. در نتیجه، تیم فوریتهای پزشکی بلافاصله عملیات احیای قلبی ریوی (CPR) را آغاز کردند. اما متأسفانه تمامی تلاشها برای بازگرداندن این پدر جوان به زندگی بیفایده بود.
تأیید مرگ «پراشانت» در بیمارستان، پایانی بر زندگی مردی بود که اکنون سه فرزند ۳، ۱۰ و ۱۴ ساله خود را برای همیشه تنها گذاشته است. به علاوه، همسر داغدار او با متهم کردن مدیریت و کارکنان بیمارستان «Grey Nuns» به قتل، معتقد است که تنها دلیل این فاجعه، کوتاهی در ارائه کمکهای پزشکی بهموقع بوده است.
از سوی دیگر، وی از برخورد سرد و غیرحرفهای نیروهای حراست هم به شدت گلایه کرد. مأمورانی که به جای درک پریشانیِ زنی در آستانه فاجعه، با لحنی توهینآمیز با او برخورد کرده بودند. به این ترتیب، مراجعهای که میتوانست با یک درمان ساده پایان یابد، به تراژدیای در قلب «ادمونتون» تبدیل شد.
واکنش مدیریت بیمارستان و آغاز تحقیقات پزشکی قانونی
بیمارستان «Grey Nuns» که تحت مدیریت شبکه بهداشتی «Covenant Health» فعالیت میکند، سرانجام در واکنش به موج فزاینده فشارهای رسانهای، بیانیهای صادر کرد. این سازمان ضمن ابراز همدردی با خانواده متوفی، با استناد به قوانین حریم خصوصی از ارائه جزئیات درباره روند درمان «پراشانت» خودداری کرد. با این حال، مقامات بیمارستان تأیید کردند که این پرونده اکنون برای بررسی دقیق در اختیار دفتر پزشکی قانونی (Office of the Chief Medical Examiner) قرار گرفته است.
بیمارستان مدعی است ایمنی بیماران اولویت اصلی آنهاست. اما خانواده «سریکومار» با تکیه بر حقایق تکاندهنده این پرونده، این ادعا را به شدت زیر سوال بردهاند.
در همین راستا، جامعه هندیتبار مقیم «کانادا» و فعالان حقوق مدنی با ورود به این ماجرا، خواستار شفافیت کامل و برخورد قانونی با مسببان این اهمالکاری شدهاند. اگرچه آمارهای رسمی نشان میدهد که زمان انتظار در اورژانسهای «آلبرتا» طی ماههای اخیر افزایشی بیسابقه داشته، اما مرگ این بیمار به دلیل عدم تشخیص درد قفسه سینه، فراتر از بحث کمبود نیرو، به یک بحران مدیریتی و اخلاقی تبدیل شده است.
به این ترتیب، خانواده «سریکومار» اکنون چشمانتظار نتایج کالبدشکافی هستند تا شاید پاسخی برای این پرسش بیابند که چرا یک پدر جوان باید در راهروی بیمارستانی مدرن و در مقابل چشمان کادر درمان، جان خود را از دست بدهد.
منبع: اندی
