یک افسر پلیس سوارهنظام کانادا (RCMP) در جریان تحقیقات بازرس ویژه درباره مرگ یک خانواده چهارنفره در شمال بریتیشکلمبیا، برای نخستین بار جزئیات تکاندهنده این پرونده را بیان کرد. قتل خانوادگی که سه سال پیش جامعهی آرام شهر پرینس روپرت را در شوک فرو برد.
روایت پلیس از آنچه در خانه گذشت
گروهبان «مَت بلومبرگ» از واحد جنایی منطقه شمالی RCMP توضیح داد که وقتی نیروهای محلی وجود «خودکشی احتمالی پس از قتل خانوادگی» را گزارش کردند، او و تیمش وارد پرونده شدند.
پلیس چهار جسد را در تختخواب یک اتاق پیدا کرد: پدر «کریستوفر دوونگ»، مادر «جنت نگوین» و دو پسر خردسالشان، الکساندر چهار ساله و هارلن دو ساله. در پای تخت دو عروسک خرسی قرار داده شده بود.
بلومبرگ توصیف کرد: «روی بدن کودکان نشانهای از جراحت دیده نمیشد، اما لبهایشان آبی و چهرهشان رنگپریده بود. بر گردن جنت نگوین یک سیم برق سیاه محکم پیچیده شده بود. کریستوفر دوونگ نیز جراحات عمیقی روی دستها و پاهایش داشت و خون او تشک را آغشته کرده بود.»
پلیس باور دارد که دوونگ پس از دارو دادن به همسر و فرزندانش، ابتدا آنها را کشته و سپس جان خودش را گرفته است.
رفتارهای مشکوک در روزهای منتهی به حادثه قتل خانوادگی
این خانواده در خانه والدین نگوین ساکن بودند و روز ۱۳ ژوئن ۲۰۲۳ اجسادشان پیدا شد.
سه روز پیش از این واقعه، دوونگ توسط پلیس طبق «قانون سلامت روان» بازداشت و برای ارزیابی به بیمارستان منتقل شده بود. اما پس از چند ساعت بدون بستری بودن مرخص شد.
در همان شب، پلیس ماشین او را ساعت ۲ بامداد متوقف کرده بود. در حالیکه نگوین و دو کودک نیز در خودرو حضور داشتند. دوونگ به مأموران گفته بود قصد دارد تمام شب را رانندگی کند تا از «ضربه مرگبار احتمالی» که گمان میکرد علیه خانوادهاش طراحی شده، فرار کند.
بلومبرگ گفت اگرچه دوونگ سابقهی ارتباط با قاچاق مواد مخدر داشت، بررسیها هیچ تهدید واقعی علیه او یا خانوادهاش را نشان نداد. «تمام مسیرهای تحقیقاتی بررسی شد و نتیجه نهایی، پرونده را به عنوان یک قتل–خودکشی خانوادگی جمعبندی کرد.»
شاهدان: «کریستوفر به شدت پارانویید و ترسان بود»
یکی از شاهدان اصلی،«اریک وندنبرگ» – که چند روزی با خانواده زندگی میکرد و تماس ۹۱۱ را گرفته بود – به پلیس گفت دوونگ پس از ترخیص از بیمارستان «عجیب و بیقرار» رفتار میکرد.
او گفت: «کریس پارانویا شدیدی داشت. همان صبح زود بچهها را بغل کرد و به ماشین برد و گفت باید فرار کنند. چهار ساعت طول کشید تا او را آرام کنیم. دائم میگفت افرادی در تعقیبش هستند. او میگفت میخواهند او و خانوادهاش را نابود کنند.»
مادر نگوین نیز شهادت داد که دوونگ چند روز پیش از حادثه مدام قدم میزد. همچنین از وحشتی سخن میگفت که «کسانی قصد کشتنش را دارند». بهگفتهی او، کریس شبها گریه میکرد و میگفت زندگیشان در خطر است.
پدر نگوین هم گفت دامادش از زمان تصادف رانندگی سال قبل—که موجب آسیب مغزی تروماتیک شده بود—رفتارش کاملاً تغییر کرده بود. امنیت وسواسگونهاش، روشن نگهداشتن دائم همهی چراغها و چککردن پیوسته دوربینها نشانهای از هذیانهای تعقیب و ترس شدید بوده است.
پلیس: مادر «همراه و موافق» بود
بر اساس یافتههای تیم تحقیق، جنت نگوین نیز باور داشت خانوادهاش در خطرند. درنتیجه بهجای آرامکردن شوهرش، با او «به احساس خطر بیشتر» دامن میزد.
پدرش به مأموران گفته بود: «دخترم میگفت اگر کریس بمیرد من هم میمیرم.»
خواهر نگوین نیز به یاد داشت که او گفته بود در صورت مرگ، «روح نگهبان کریس» خواهد شد.
این گفتهها و نبود هیچ نشانهای از مقاومت یا درگیری هنگام خفهشدن، باعث شد پلیس احتمال دهد که نگوین در مرگ خود «با رضایت همراه» بوده است.
بلومبرگ تأکید کرد هیچ مدرکی وجود ندارد که او در قتل فرزندان مشارکت داشته است. اما رفتارها نشان میدهد «سعی نکرد جلوی کریس را بگیرد.»
آخرین پیام تصویری و جستوجوهای دردناک
در گوشی تلفن همراه کشفشده از صحنه، پلیس ویدئویی یافت با عنوان «وصیتنامه آخر». در این ویدئو، زن و شوهر درباره سرپرستی فرزندان و وضعیت اموالشان پس از مرگ صحبت میکنند.
همچنین در تاریخچه جستوجوهای اینترنتی گوشی، عباراتی مانند:
«روشهای بدون درد برای خودکشی» و «بزرگترین شریانهای بدن کجاست» یافت شده بود — نشانهای آشکار از تصمیم قبلی برای پایان زندگی.
فشار روحی شدید بر مأموران پرونده قتل خانوادگی
بلومبرگ در پایان شهادت خود گفت این پرونده که در رابطه با یک قتل خانوادگی در بریتیش کلمبیا بود در واقع یکی از سنگینترین تجربههای کاری او و همکارانش بوده است: «وقتی پای دو کودک بیگناه در میان است، فشار روحی قابل توصیف نیست. ما تلاش کردیم حقیقت را بهطور کامل روشن کنیم تا شاید جلوی رخدادهای مشابه در آینده گرفته شود.»
تحقیقات پزشکی قانونی تا ۲۰ فوریه ۲۰۲۶ ادامه دارد و هیئت منصفه در پایان، توصیههایی برای پیشگیری از وقوع فاجعههای مشابه ارائه خواهد داد.
منبع: سیتیوی
