کارشناسان و وکلای مهاجرت همواره بر این نکته تأکید دارند که اشتغال در خارج از کانادا، می‌تواند برگ برنده متقاضیان در سیستم رقابتی «اکسپرس انتری» باشد. تحلیل‌های آماری نشان می‌دهد که سابقه کار خارجی تأثیری مستقیم و چشمگیر بر افزایش امتیاز «سیستم جامع رتبه‌بندی» «سیستم CRS کانادا»، دارد؛ به‌طوری‌که در بسیاری از پرونده‌ها، همین فاکتور مرز بین دریافت یا عدم دریافت «دعوت‌نامه اقامت دائم» را تعیین می‌کند.
در همین راستا، گزارش‌های منتشر شده، ابعاد دقیق‌تری از این موضوع را روشن می‌کند. طبق این گزارش‌ها، در چارچوب قوانین مهاجرتی کانادا، ارائه سابقه کار خارجی (در کنار مدارک فنی‌وحرفه‌ای) تنها مسیری است که امکان کسب حداکثر امتیاز در بخش حیاتی «انتقال‌پذیری مهارت‌ها» را فراهم می‌سازد.
به عبارت دیگر، متقاضیان می‌توانند با تکیه بر تجربه کاری خود در خارج از کانادا، تا ۵۰ امتیاز ارزشمند به مجموع نمرات خود اضافه کنند؛ جهشی بزرگ که قادر است سرنوشت یک پرونده مهاجرتی را به‌کلی تغییر دهد.
تفاوت تجربه کاری کانادایی و تجربه کاری خارجی
قوانین مهاجرتی کانادا خط‌کشی دقیقی میان تجربه کاری داخلی و خارجی دارند که مستقیماً بر سرنوشت پرونده‌های مهاجرتی اثرگذار است. طبق تعاریف رسمی، تجربه کاری تنها زمانی «کانادایی» محسوب می‌شود که فرد در داخل خاک این کشور و تحت استخدام یک کارفرمای کانادایی باشد. حتی مأموریت‌های خارجی که تحت نظارت همان کارفرمای کانادایی انجام شود هم در همین دسته جای می‌گیرند.
از سوی دیگر، مفهوم «سابقه کار خارجی» شامل شرایط پیچیده‌تری است. این دسته‌بندی نه تنها شامل اشتغال در کشورهای دیگر می‌شود، بلکه حالت‌های خاصی از کار در داخل کانادا را هم در بر می‌گیرد. به عنوان مثال، اگر فردی در داخل کانادا ساکن باشد اما برای یک کارفرمای خارجی کار کند، این سابقه در سیستم CRS کانادا به عنوان تجربه خارجی ثبت خواهد شد.
همچنین، دورکاری برای کارفرمایان کانادایی در حالی که فرد در خارج از مرزها حضور دارد، هم تحت همین عنوان طبقه‌بندی می‌شود. بنابراین، متقاضیان باید توجه داشته باشند که صرفِ داشتن کارفرمای کانادایی یا حضور در خاک کانادا، به تنهایی نوع سابقه کار را تعیین نمی‌کند و ترکیبی از این دو عامل ملاک عمل خواهد بود.
چگونه سابقه کار خارجی امتیاز CRS در اکسپرس انتری را بالا می‌برد؟
کارشناسان مهاجرت تأکید دارند که سابقه کار خارجی می‌تواند نمره نهایی متقاضیان سیستم CRS کانادا را به‌طور چشمگیری تغییر دهد. طبق قوانین فعلی، ترکیب سابقه کار خارجی با مهارت زبانی بالا، ظرفیت دریافت تا ۵۰ امتیاز اضافی را در بخش «انتقال‌پذیری مهارت‌ها» فعال می‌کند.
به زبان آمار، یک تا دو سال تجربه کاری در خارج از کانادا می‌تواند ۱۳ تا ۲۵ امتیاز CRS به پرونده اکسپرس انتری شما اضافه کند و با رسیدن به سه سال سابقه، متقاضی می‌تواند از حداکثر امتیاز ممکن (۵۰ نمره) بهره‌مند شود.
هم‌زمان، سابقه کار کانادایی هم نقشی محوری در موفقیت پرونده‌ها ایفا می‌کند. این فاکتور به تنهایی می‌تواند برای متقاضیان مجرد تا ۸۰ امتیاز و برای متأهلین تا ۷۰ امتیاز به ارمغان بیاورد. نکته حائز اهمیت این است که سابقه کار داخل کانادا، خاصیت اهرمی دارد و وقتی در کنار تحصیلات و سابقه خارجی قرار می‌گیرد، امتیازات ترکیبی را به اوج می‌رساند؛ به‌طوری‌که معمولاً با داشتن دو سال تجربه کار در کانادا، ظرفیت امتیازدهی در این بخش تکمیل می‌شود.
چرا تجربه کار یا تحصیل در کانادا امتیاز طلایی محسوب می‌شود؟
برای درک عمیق‌تر چالش‌های سیستم اکسپرس انتری، به بررسی سناریویی می‌پردازیم که توسط «سدریک مارین»، وکیل برجسته مهاجرت، ترسیم شده است. تصور کنید که با یک مهندس نرم‌افزار ۲۵ ساله روبرو هستیم که خارج از کانادا زندگی می‌کند. او با داشتن مدرک لیسانس، سه سال سابقه کار تخصصی و مدرک زبان انگلیسی با نمره عالی «CLB 9»، در نگاه اول کاندیدایی ایده‌آل به نظر می‌رسد. اما واقعیت این است که بدون دانش زبان فرانسه یا سابقه تحصیل و کار در کانادا، امتیاز CRS اکسپرس انتری او در محدوده ۴۰۰ متوقف می‌شود.
این در حالی است که در قرعه‌کشی‌های اخیر، حداقل امتیاز لازم برای قبولی اغلب از مرز ۴۸۰ یا ۵۰۰ عبور کرده است. بنابراین، این متقاضی برای پر کردن این شکاف امتیاز، نیازمند استراتژی دقیقی است. در گام اول، ارتقای سطح زبان انگلیسی «از CLB 9 به 10» می‌تواند تأثیر زیادی داشته باشد؛ چرا که این تغییر، امتیازات بخش «انتقال‌پذیری مهارت» را به شکل تصاعدی افزایش می‌دهد. علاوه بر این، یادگیری زبان فرانسه تا سطح متوسط «NCLC 7» می‌تواند به تنهایی تا ۵۰ امتیاز ارزشمند به پرونده اضافه کند.
با این حال، اگر این اقدامات کافی نباشد، قدرتمندترین کارت بازی، اقدام برای «برنامه‌های نامزدی استانی» «PNP» است. دریافت این نامزدی، ۶۰۰ امتیاز طلایی به پروفایل اضافه می‌کند که عملاً به معنای تضمین دریافت دعوت‌نامه «ITA» است. در نهایت، کسب تجربه کاری کوتاه در کانادا یا داشتن یک پیشنهاد شغلی «Job Offer»، می‌تواند آخرین قطعات پازل موفقیت را تکمیل کرده و این متقاضی را از یک وضعیت مرزی به یک نامزد بی‌رقیب تبدیل کند.
مسیر مهاجرت به کانادا به نوع سابقه کار وابسته است
وقتی صحبت از جمع‌آوری امتیاز در سیستم CRS کانادا می‌شود، ارزش سابقه کار کانادایی با پتانسیل ۱۸۰ امتیاز، قابل مقایسه با سقف ۵۰ امتیازی سابقه خارجی نیست. اما در کنار این تفاوت امتیازی، قواعدی وجود دارد که دانستن آن‌ها می‌تواند مانع از اشتباهات محاسباتی شود. مهم‌ترین نکته این است که «اداره مهاجرت»، سابقه کار شما در حین تحصیل تمام‌وقت در کانادا را محاسبه نمی‌کند، اما اگر همین تجربه را در دوران دانشجویی در خارج از کشور داشته باشید، برایتان امتیاز لحاظ خواهد شد.
همچنین، اگر صاحب کسب‌وکار خودتان هستید، باید بدانید که خوداشتغالی در داخل کانادا اغلب فاقد امتیاز «CRS» است، در صورتی که خوداشتغالی خارجی کاملاً معتبر شناخته می‌شود.
در نهایت، مجموع این قوانین ما را به یک نتیجه‌گیری مهم می‌رساند؛ نوع سابقه کار شما، مسیر مهاجرتی‌تان را مشخص می‌کند. اگر هدف شما برنامه «کلاس تجربه کانادایی» «CEC» است، حتماً باید سابقه کار در داخل کانادا داشته باشید و سابقه خارجی به تنهایی کارگشا نیست. با این حال، برای برنامه «نیروی کار ماهر فدرال» «FSW»، دست شما بازتر است و می‌توانید از هر دو نوع سابقه برای واجد شرایط شدن استفاده کنید. p
منبع: businessday
