بنابر یافته های یک گروه تحقیقاتی با عنوان Straddling the Gap، قیمت خانه برای قابل تهیه بودن برای نسل هزاره بخصوص در حد فاصل سنی 25 تا 34 سال باید به نصف قیمتهای فعلی کاهش یابد.
به گزارش رسانه هدهد به نقل از سی تی وی، در حال حاضر فرایند خانه دار شدن نسل هزاره های کانادا چند دهه زمان می برد بعنوان مثال یک جوان اگر 13 سال پس انداز کند فقط می تواند 20درصد از مبلغ تهیه خانه مورد نظرش را بپردازد در حالیکه والدین این جوانها در سال 1976 با 5 سال پس انداز می توانستند صاحب خانه شوند.
همچنین در حالیکه اغلب بر این باورند که گرانی تنها در شهرهای تورنتو و ونکوور مشکل آفرین شده ، Paul Kershaw از اساتید دانشگاه بریتیش کلمبیا، می گوید که اینطور نیست و در شهرهای ویکتوریا ، کلونا ، لندن ، اتاوا و همیلتون نیز شکاف عمیقی بین درآمد جوانان و هزینه های مسکن وجود دارد.
وی افزود: این شکاف در شهر های کلگری ، فورت مک موری، ادمونتون، هالیفاکس، مونترال و … نیز بطور گیج کننده ای وجود دارد.
این استاد دانشگاه فاصله درآمد جوانان و هزینه های خرید خانه را در مانیتوبا نیز یکی از چالش های نسل هزاره این شهر خواند .
با این وجود قیمت خانه ها در بریتیش کلمبیا و انتاریو ، بیانگر شرایط ویژه در این استانها است.
بنابر این گزارش برای دستیابی جوانان در انتاریو به خانه یا باید درآمد سالانه آنها به 109 هزار دلار افزایش یا قیمت خانه به 307 هزار دلار کاهش پیدا کند.
در بریتیش کلمبیا نیز یا باید حقوق جوانان سه برابر شده و به 136 هزار دلار برسد و یا اینکه قیمت خانه به 452 هزار دلار کاهش یابد.
این گزارش امکان خرید خانه در استانهای ساسکاچوان ، مانیتوبا ،نیوبرانزویک و لابرادو و نواسکوشا را نسبتا مقرون به صرفه دانسته حال آنکه فقط حدود 10 درصد جمعیت کانادا در این مناطق ساکن هستند.
این گزارش معتقد است ترسیم یک چارچوب سیاستگذاری مسکن های جدید از جمله فاز دوم استراتژی ملی مسکن و یک جدول زمانی برای خانه های ارزان قیمت و خانه اولی ها می تواند در حل این معضل مفید و موثر باشد.
به گفته Kershaw نکته شایان توجه در این برنامه ریزی این است که مسکن را جایی برای بورس بازی، حیاط خلوت حزبی، پولشویی و در مجموع یک استراتژی برای ثروتمند شدن ندانیم بلکه فقط به فکر تامین مسکن باشیم.
