آسیپ پذیری صنعت موسیقی از دزدی و کپی غیر قانونی و از دست دادن درآمد ناشی از غارت مردم از جمله مشکلات صنعت موسیقی کانادا
اگر شما سیر تاریخی این واقعیت را دنبال کرده باشید، ممکن است به یاد داشته باشید کمپین مخالفت با غارت موسیقی در سال 1981 در انگلستان راه اندازی شد که با یک تبلیغ تلویزیونی نیم میلیون دلاری پایان یافت. این کمپین فروش کپی آلبومهای ضبط شده بر روی کاست های قابل استفاده در ماشین یا چیز جدیدی به نام سونی واکمن را تبلیغ می کرد.
هر دو هنرمند و مدیر اجرایی این کمپین تلاش کردند تا مردم را متقاعد کنند که اگر ما موسیقی را در کاست می خواهیم، بهتر است جرات کنیم که هزینه اش را بپردازم و یک کپی حقوقی از فروشگاه خرید کنیم. حتی کپی برای استفاده شخصی، به عنوان یک کارغیر اخلاقی به تصویر کشیده شد.
یک دهه بعد، فشار بر روی مصرف کننده با استفاده از نوار صوتی دیجیتال و کاست دیجیتال فشرده بیشتر شد و تکنولوژی که امکان تکثیر کامل مواد محرمانه را سخت تر می کرد وارد این صنعت شد. طرح حفاظت کپی به نام سیستم مدیریت کپی سریال به ویژه در دستگاه های جدید ایجاد شد.
در همین حال، پیگرد قانونی کاست های قدیمی هم چنان ادامه داشت. در سال 1997، “کپی خصوصی” به قانون کپی رایت کانادا اضافه شد، که اجازه می داد هزینه کاست های خالی ارزیابی شود و توسط تولید کننده یا وارد کننده در قیمت خرده فروشی کاست پنهان شود. ایده این بود که این پول به هنرمندان به عنوان جبران موسیقی غیرقانونی کپی شده کمک کند تا هنرمندان از درآمد فروش محروم نشوند. در طی دو سال، کانادایی ها بابت هر Minidisc خالی 23 سنت تا 60 سنت پرداخت کردند.
در عین حال که کانادایی ها همواره بیشتر از آمریکایی ها بابت دیسک خالی هزینه پرداخت کردند، با پرداخت هزینه ای به مبلغ 29 سنت در هر دیسک. اگر به خاطر داشته باشید فروشگاه Future Shopبسته های 50 تایی دیسک ها رابه بهایی بیش از 30 دلار می فروخت در حالی که خرده فروشان ایالات متحده آمریکا دقیقا همان بسته رابه مبلغ کمتر از 10 دلارفروختند. هر کس بدون توجه به استفاده نهایی باید این مبلغ را پرداخت می کرد. حتی اگر این دیسک ها را برای موسیقی استفاده نمی کرد.
به کانال رسانه هدهد کانادا در تلگرام بپیوندید
با گذشت زمان و تا پایان سال 2000، این وضعیت در صنعت موسیقی به طور چشمگیری تغییر کرد تا به دستگاه های ضبط صوت دیجیتال مانند دستگاه های iPod، تلفن های همراه، پخش کننده های MP3، دیسک های سخت افزاری کامپیوتر رسیدیم – هر چیزی که می تواند موسیقی را در قالب دیجیتال ذخیره کند که مشمول مالیات iPod tax شد و تعرفه ای را برای پخش کننده های MP3 و سایر دستگاه هایی که قادر به ذخیره موسیقی بودند وضع شد و دولت به جمع آوری این تعرفه ها اقدام کرد – 25 دلار به ازای یک آی پاد با ظرفیت بیش از 15 گیگابایتی که با افزایش تقاضا تا 75 دلار برای هر آی پاد در سال 2007 ارزیابی شد – اما در نهایت مجبور به باز پرداخت 27 میلیون دلار با وضع قوانین کپی رایت بر روی تجهیزات کامپیوتری شد و در نهایت قوانین مالیات آی پاد از آن به بعد برداشته شد .با این حال عوارض دستگاه های دیجیتال زامبی وار روز به روز افزایش یافته است.
یک کمیته از اتاق بازرگانی این هفته به بررسی قانون کپی رایت کانادا می پردازد. گروهی به نام “ائتلاف سیاستگذاری های موسیقی کانادا”، که از 17 انجمن موسیقی تشکیل شده است طی گزارش 30 صفحه ای تحت عنوان Sounding Like a Broken Record می پرسد:
(الف) هزینه های جدید در دستگاه های مصرفی مانند تلفن های هوشمند و تبلت ، باید بسیار بیشتر از مالیات آی پاد قبلی باشد. چقدر؟ هنوز مشخص نشده است.
(ب) ضرورت کنترل محتوایی مصرف کنندگان توسط ارائه دهندگان خدمات اینترنتی. این بدان معنی است که با استفاده از نظارت و با استفاده از “فن آوری های تشخیص محتوا”، ضرورت مسدود کردن محتوا و سپس ارسال گزارش به جامعه موسیقی دارای مالکیت معنوی.
(ج) آیا صنعت موسیقی در صورت نادیده گرفته شدن مزایای آنها توانایی لغو قرارداد با شرکت های اینترنتی را دارد، یا خیر؟
(د)امکان تمدید مدت کپی رایت. حفظ مالکیت معنوی در طول زندگی خالق اثر به اضافه 50 سال بعد از آن. (همانگونه که میکی موس قوانین کپی رایت را برای سالها تغییر داده است).
نمی توان صنعت موسیقی را به خاطر تلاش برای محافظت از مالکیت معنوی خود و جهت درآمد بیشتر و دستیابی به حق کپی برداری چنانچه در سرزمین های دیگر مشاهده می کنیم مقصر دانست. اما این نشان می دهد که صنعت موسیقی کانادایی در سالهای پیش از این به خوبی شکل نگرفته است.
هنوز هم اقداماتی جهت مبارزه با دزدیده شدن در حال حاضر صورت می گیرد که نشان می دهد ما موسیقی را “تقریبا” مانند اکثر کشورهای دیگر نمی بینیم.
اگر چه قانون کپی رایت خشک و کسل کننده است اما اگر درست رعایت شود ، مصرف کنندگان موسیقی مجبور به پرداخت بیشتر برای چیزهایی که به اجبار به عهده شان گذاشته شده است ،نمی شوند.
تهیه و تنظیم: مریم چارکی – منبع: گلوبال نیوز
مطالب مرتبط توصیه شده:
بازگشایی مرکز ملی موسیقی کانادا همزمان با روز کانادا
ارتباط موسیقی غمگین با خاطرات بد و موسیقی شاد با خاطرات خوب چیست؟
صفحه ویژه موسیقی هفته در رسانه هدهد کانادا
صفحه ویژه موسیقی کبکی در رسانه هدهد کانادا
