دنیای این سالها دنیایی پر از جنگ و آشوب بوده اما این هفته، هفته عجیب و دردناکی بود. ابتدا خبر از واقعه تروریستی نیس فرانسه بود که جشن روز ملی این کشور را به عزا تبدیل کرد. یک کامیون با سرعت زیاد به صف مردمی که برای دیدن آتش بازی در حرکت بودند وارد شد و در تنها یکی دو دقیقه بیش از 80 نفر را کشت و تعداد زیادی را زخمی کرد. راننده همچنین با اسلحه ای که داشت به روی مردم آتش گشود.
هنوز دنیا در شک این حادثه تلخ بود که از ترکیه خبر رسید بخشی از نیروهای ارتش این کشور دست به کوتا زده و در آنکارا و استانبول خیابان ها را با تانک مسدود کرده و اعلام کردند قدرت را به دست گرفته اند. با ورود مردم به خیابان و میدان های اصلی شهر، درگیری هایی آغاز شد که طی آن حداقل 160 نفر کشته شدند. ماجرای این کودتای عجیب و بحث برانگیز هنوز تمام نشده و انگار تازه ابتدای داستان است. دستگیری و بگیر و ببندها شروع شده و حرف از آن به میان آمده که حکم اعدام نیز به قانون اساسی بازگردد!
در مورد این وقایع و هر آنچه این سالها در دنیا در حال رخ دادن است شاید نتوان با قاطعیت نظر داده و حق را از ناحق جدا کرد اما آنچه که میتوان با قطعیت گفت این است که قربانیان اصلی مردم بی گناهی هستند که بی آنکه بخواهند درگیر این نادانی ها و دیوانگی های سیاست مداران (یا بی سیاست مداران)، سودجویان و دلالان جنگ و جنایت شده اند.
در این سالها مردم بسیاری در افغانستان، عراق، سوریه، برخی کشورهای افریقایی، خاورمیانه و حالا کشورهای اروپایی قربانی شده، بی خانواده یا بی خانمان شده اند.
تاریخ انسان تاریخ تیره و تلخی است. تاریخی پر از کشورگشایی، جنگ، نسل کشی، ظلم، تجاوز و جنایت. مطالعه تاریخ به ما یادآوری میکند که ما در طول این همه سال آنقدرها هم پیشرفت نداشته ایم. کشتن و کشته شدن هنوز عادت انسان هاست واین عادت فراموش نمی شود. اکنون میدانیم که با وجود آن همه عقل و درایت و ادعای برتری داشتن بر سایر جانداران و موجودات این کره آسمانی، زیاد هم از آنها بالاتر و بهتر نیستیم. جایی که انسان در کشتن همنوع خود رکورددار است، هیچ موجود دیگری نمی تواند ادعای رقابت با او را کند! ما بیشتر از آنکه به زندگی مشغول باشیم انگار به رقابت و جنایت مشغولیم.
جایی متن جالبی خواندم که در انتها با شما به اشتراک می گذارم.
“ما انسانها فکر میکنیم که از دلفین ها باهوشتریم. چرا که کتاب های زیادی داریم، دانشگاه های زیادی داریم، ساختمان ها و ماشین های زیادی ساخته ایم. ما ایدئولوژی ها، حکومت ها و سیاست های زیادی داریم و به خاطر آنها می کشیم و کشته می شویم. اما تمام کاری که دلفین ها انجام میدهند آنست که به آسودگی زندگی میکنند، به اندازه خود غذا میخورند، در اطراف شنا میکنند، با هم بازی میکنند و از زندگی خود لذت میبرند. دلفین ها هم فکر میکنند که از ما باهوشترند: دقیقا به همین دلایل!”
