اگر در ایستگاههای قطار اروپا یا خوابگاههای مسافرتی بودهاید، احتمالاً این صحنه را دیدهاید: لهجهی آمریکایی، گذرنامهی ایالات متحده… و یک پرچم بزرگ کانادا دوختهشده روی کولهپشتی. این نه یک مد تازه است و نه تصادفی؛ در واقع، یکی از قدیمیترین عادتهای ناگفتهی گردشگران آمریکایی هنگام سفر به اروپا است. حتی ماجرا خیلی جالبتر از چیزی است که فکرش را میکنید.
این پدیده حتی اسم دارد
این رفتار گردشگران آمریکایی در اروپا آنقدر رایج شده که برایش یک اصطلاح رسمی ساختهاند: Flag-jacking؛ یعنی وقتی مسافرها پرچم کشور دیگری را نمایش میدهند تا برداشت دیگران از ملیتشان را تغییر دهند.
به گفته ویکیپدیا، یعنی «ادعای داشتن تابعیت دیگر با استفاده از پرچمی که رفتار دیگران را نسبت به شما عوض میکند»، خلاصهتر از این نمیشود!
قرض گرفتن از شهرت خوب کانادا
کانادا یکی از آرامترین و محترمترین چهرهها را در نگاه جهانی دارد: مؤدب، صلحطلب و بدون حاشیه. بعضی از آمریکاییها با خودشان میگویند: چرا از این حس خوب کمی وام نگیریم؟
یک نقش کوچک برگ افرا، گویی پیامی جهانی دارد: من آدم بیدردسریام، نگران نباش! همین میتواند شروع هر برخوردی را نرمتر کند.
«تاد مافین» مجری کانادایی یکبار با طنز گفت: «پشت برگ افرا قایم میشوید… مثل ساعت کار میکند.» خیلی از گردشگران آمریکایی در اروپا با شنیدن این جمله لبخند میزنند، شاید چون میدانند دقیقاً همین کار را کردهاند.
Flag-jacking از کجا شروع شد؟
جالب اینجاست که ابتدا خودِ کاناداییها پرچمشان را میزدند تا از آمریکاییها متمایز شوند.
یکی از وبلاگنویسها نوشته بود: «نمیخواستیم ما را با آمریکاییها اشتباه بگیرند.» مخصوصاً در دورانهایی که تنشهای سیاسی بالا بود. اما بعدتر، آمریکاییها همان ایده را برداشتند و با شور و شوق ادامهاش دادند.
یک نظرسنجی نشان داد ۳۰٪ از اروپاییها فکر میکنند آمریکاییها گاهی آداب محلی را رعایت نمیکنند. به همین دلیل، برای بعضی آمریکاییها، برگ افرا حکم سپر کوچکی دارد تا پیشداوریها کمتر شود… حتی قبل از آنکه دهان باز کنند.
فرار از بحثهای سیاسی
بسیاری از آمریکاییها میگویند پرچم کانادا کمکشان میکند از مکالمههای طولانی درباره سیاست آمریکا در امان بمانند.
وقتی کسی توی قطار میپرسد: «خب، نظرت درباره … چیه؟»، آن برگ افرا میتواند میانبُری باشد به سمت سکوت، آرامش و منظرههایی که مزهی سفر را بیشتر میکنند.
برخی میگویند این کار حس امنیت بیشتری بهشان میدهد. نه بهخاطر اینکه اروپا ناامن است، بلکه چون «جذب نگاهها نشدن» آرامش میآورد. شاید تأثیرش بیشتر روانی باشد، اما همین احساس میتواند استرس سفر را کم کند.
اعترافات بامزه گردشگران آمریکایی در اروپا
در سایتهای سفر، اعترافهایی از این دست زیاد است:
«در سفر اروپاییام، نزدیک دو هفته است که خودم را جای یک کانادایی جا زدهام!»
ترکیبی از شوخی، ترفند و آزمایش اجتماعی که هر چند سال یکبار، دوباره مد میشود.
واکنش کاناداییها به Flag-jacking
در یک نظرسنجی در کانادا، خیلیها این رفتار را «دروغگويی و بیاحترامانه» خواندهاند.
در شبکههای اجتماعی هم لحنها تندتر است: یکی از ستوننویسان حتی گفت این کار مثل «دزدیدن افتخار نظامی است، اما با پرچم!»
بهوضوح نشان میدهد چقدر برایشان هویت ملی مهم است.
اما اروپاییها راحت گول نمیخورند
اکثر اروپاییها لهجه آمریکایی را بلافاصله تشخیص میدهند.
پرچم شاید پنج ثانیه وقت بخرد، نه بیشتر! بیشترشان مؤدبانه همراهی میکنند، اما واقعاً باورشان نمیشود که اهل ونکوور باشید.
گاهی باعث صمیمیت هم میشود. بعضی مسافران میگویند همین پرچم باعث آغاز گفتگوها شده است، نه پایانشان. وقتی کسی میپرسد: «اه! اهل کجای کانادا؟» و جواب میشنود که «راستش اهل شیکاگوام»، معمولاً همه میخندند. درنتیجه این گفتوگوها به یادماندنیترین لحظههای سفر میشود.
عدهای هم واقعاً اعتراف میکنند: «پرچم کانادا خوشترکیب است!» ساده، براق و چشمنواز روی کولهی برزنتی، هیچ دسیسهی فرهنگیای نیست. فقط یک انتخاب هنری برای عکسهای سفر.
حرف آخر از دنیای سفر
«از دیدن اینکه چقدر از خوانندگانم درباره آمریکاییهایی حرف میزنند که نقش کانادایی دارند، شوکه شدم!» در دنیای سفر، انگار دیگر هیچ وبلاگنویسی از برگ افرا در امان نیست!
به یک میم اينترنتی جهانی تبدیل شده. مثل شلوارکهای چندجیبه، دمپاییهای خوابگاه و کاور ضدباران کولهپشتی، پرچم کانادا هم تبدیل شده به بخشی از فرهنگ شوخیهای سفر.
همه ازش حرف میزنند، بهش میخندند… و آخر سر، خودشان هم گاهی از آن استفاده میکنند. پرچم
منبع: اماسان
