ایلان ماسک از نسل جدید تسلا رودستر با قابلیت‌های پروازی رونمایی کرد. خودرویی که به گفته‌ی او با استفاده از ۱۰ نازل هوا می‌تواند از سطح شیب‌دار جدا شود، در هوا مانور دهد و فرود بیاید. با وجود نمایش این قابلیت‌ها، کارشناسان درباره‌ی دشواری‌های مهندسی ساخت خودرویی که هم در جاده حرکت کند و هم پرواز واقعی داشته باشد، هشدار می‌دهند.
نمایش پرواز تسلا رودستر بدون راننده
این خودرو روز پنج‌شنبه در یکی از مراکز آزمایش اسپیس‌ایکس در تگزاس به نمایش درآمد. در جریان این رویداد، ماسک توضیح داد که تسلا رودستر جدید با استفاده از مکش در زیر بدنه از یک سطح شیب‌دار تند بالا می‌رود، به صورت وارونه معلق می‌ماند، سپس از سطح جدا می‌شود، در هوا می‌چرخد و با کمک نازل‌های هوا فرود می‌آید.
خودرو در این نمایش بدون راننده بود. ماسک دلیل این تصمیم را جلوگیری از تلفات احتمالی عنوان کرد. همچنین گفت: «کسی کشته نشود.» او درباره‌ی احتمال موفقیت این فناوری نیز هشدار داد: «موفقیت تضمین‌شده نیست. جدی می‌گویم. احتمالا کار می‌کند، اما اگر نکند، ما در فاصله‌ای ایمن هستیم.»
شتاب زیر یک ثانیه و آغاز تولید در سال ۲۰۲۸
به گفته‌ی سازندگان، خودروی پرنده تسلا یک خودروی اسپرت دونفره است که می‌تواند از حالت سکون در کمتر از یک ثانیه به سرعت ۱۰۰ کیلومتر در ساعت برسد. عملکردی که به ادعای تسلا، رکورد تازه‌ای در شتاب‌گیری خودروها محسوب می‌شود.
این خودرو برای حرکت در هوا و شتاب‌گیری سریع روی زمین از ۱۰ نازل و سامانه‌ای متشکل از آنچه ماسک «مخازن هوای فوق‌العاده پرفشار» نامید، استفاده می‌کند.
مدیرعامل تسلا این پروژه را حاصل همکاری دو شرکت فعال در حوزه‌ی خودرو و فناوری موشکی دانست. او گفت: «بهترین شرکت خودروسازی جهان با بهترین شرکت موشکی جهان.»
ماسک همچنین اعلام کرد تولید رودستر جدید در سال ۲۰۲۸ آغاز خواهد شد. او از حاضران خواست با مشاهده‌ی این نمایش، واقعی بودن فناوری را برای دیگران تأیید کنند. همچنین او گفت: «به حضور شما نیاز داریم تا ثابت کنیم این هوش مصنوعی یا جلوه‌ی ویژه نیست. بتوانید به مردم بگویید با چشم خودتان دیدید، چون چیزی را می‌بینید که باور نمی‌کنید.»
چرا ساخت خودروی پرنده دشوار است؟
با وجود پیشرفت‌های سال‌های اخیر در توسعه‌ی هواپیماهای برقی با قابلیت برخاست و فرود عمودی، ساخت وسیله‌ای که هم الزامات یک خودروی جاده‌ای را برآورده کند و هم پرواز واقعی داشته باشد، همچنان با چالش‌های جدی روبه‌روست.
«راجر کانر»، متصدی بخش پرواز عمودی در موزه‌ی ملی هوا و فضای «اسمیتسونیان»، پیش از رونمایی خودروی پرنده تسلا به یکی از موانع اصلی این فناوری اشاره کرده بود: تفاوت الزامات طراحی خودرو و هواپیما. او گفت: «هواپیماها به وزن بسیار حساسند، در حالی که در خودروها به سپر و نواحی جاذب ضربه و مانند آن نیاز دارید. ناگزیر ترکیبی از این دو، هم هواپیمای ضعیفی خواهد بود و هم خودروی ضعیفی، و در عین حال بسیار گران.»
به این ترتیب، مهندسان باید میان وزن، ایمنی، پایداری پرواز و الزامات استفاده‌ی روزمره از خودرو تعادل برقرار کنند؛ عواملی که می‌توانند هم عملکرد وسیله نقلیه و هم هزینه‌ی تولید آن را تحت تأثیر قرار دهند.
نمونه‌های دیگر و چالش پرواز واقعی
استارتاپ کالیفرنیایی «آلف» نیز در حال توسعه‌ی وسیله‌ی نقلیه‌ای است که با هشت ملخ، شامل چهار ملخ در جلو و چهار ملخ در عقب، می‌تواند از زمین بلند شود. با این حال، این نمونه حدود ۱۱۵ کیلوگرم وزن دارد، از تسلا کوچک‌تر است و تنها یک سرنشین را می‌پذیرد؛ سرنشینی که وزنش باید از وزن خود وسیله کمتر باشد.
«جیم دوخوفنی»، مدیرعامل آلف، پیش از رونمایی خودروی پرنده به سی‌ان‌ان گفت از اینکه تسلا بتواند خودروی خود را از زمین بلند کند، تعجب نخواهد کرد؛ اما به باور او، بلند شدن از زمین لزوما به معنای پرواز واقعی نیست.
او توضیح داد: «صددرصد شدنی است، اما سخت‌ترین بخش در همه‌ی عمودپروازها گذار از بالارفتن عمودی به حرکت رو به جلوست. باید بسیار دقیق باشد تا نیروی رانش از دست نرود و پایداری کامل حفظ شود.»
این چالش نشان می‌دهد که نمایش برخاستن یا مانور هوایی، به تنهایی برای اثبات قابلیت پرواز ایمن و پایدار یک خودروی جاده‌ای کافی نیست. موفقیت پروژه‌ی تسلا به توانایی این شرکت در حل مسائل مربوط به انتقال از برخاست عمودی به حرکت افقی، حفظ پایداری و رعایت الزامات ایمنی بستگی خواهد داشت.
منبع: یورونیوز
