«کریستیانو رونالدو»، ستاره فوتبال جهان، پس از بیش از دو دهه حضور در تیم ملی پرتغال، تصمیم خود برای پایان دادن به دوران بازی ملی‌اش را اعلام کرد. این مهاجم ۴۱ ساله پس از ثبت رکوردهای متعدد و انجام ۲۳۴ بازی ملی، با انتشار پیامی ویدیویی از هواداران پرتغالی خداحافظی کرد.
به گزارش رسانه هدهد کانادا، خداحافظی رونالدو از تیم ملی پرتغال پس از ۲۳ سال حضور در ترکیب این تیم، یکی از مهم‌ترین خبرهای دنیای فوتبال در روزهای اخیر است. رونالدو که از اوت ۲۰۰۳ پیراهن تیم ملی کشورش را بر تن کرد، در این مدت ۱۴۶ گل به ثمر رساند و رکورددار تعداد بازی و گل ملی در فوتبال مردان جهان شد.
این ستاره باشگاه النصر عربستان، در پیامی ویدیویی نزدیک به پنج دقیقه، تصمیم خود را اعلام کرد. او در این پیام از هواداران، هم‌تیمی‌ها، مربیان و خانواده‌اش قدردانی کرد. همچنین درباره پایان دوران حضورش در فوتبال ملی سخن گفت. رونالدو پس از پایان وقفه ملی ماه نوامبر، دوران بازی ملی خود را به پایان می‌رساند.
پایان یک دوران ۲۳ ساله؛ رونالدو پیراهن پرتغال را واگذار کرد
خداحافظی کریستیانو رونالدو در شرایطی اعلام شد که او در آستانه ثبت رکوردهای بیشتر با پیراهن تیم ملی پرتغال قرار داشت. این بازیکن در ویدیوی خود با اشاره به مسئولیتی که طی سال‌ها بر عهده داشته، گفت زمان آن رسیده است که پیراهن شماره ۷ و بازوبند کاپیتانی را به نسل آینده بسپارد.
متن کامل بیانیه خداحافظی رونالدو از تیم ملی پرتغال:
خداحافظی با پیراهنی که متعلق به همه پرتغالی‌هاست
«خطاب به مردم پرتغال؛ روز آن فرا رسیده است که پیراهن و بازوبند کاپیتانی تیم ملی را که متعلق به همه ماست، پس بدهم. من هرگز احساس نکردم که این پیراهن صرفاً متعلق به من است. اما به مدت ۲۳ سال، این افتخار و مسئولیت را داشتم که آن را بر تن کنم، از آن دفاع کنم و با خود به ورزشگاه‌های سراسر جهان ببرم.
میراثم را به نسل جوان می‌سپارم
امروز، لحظه آن رسیده است که این میراث را به نسل آینده بسپارم. تصمیم آسانی نبود؛ چرا که برخی تصمیم‌ها تنها با عقل گرفته نمی‌شوند، بلکه از قلب سرچشمه می‌گیرند. من به سفری پایان می‌دهم که در اوت ۲۰۰۳ آغاز شد و زندگی‌ام را برای همیشه دگرگون کرد.
فراتر از گل‌ها و جام‌ها؛ فوتبال درباره انسان‌هاست
وقتی به گذشته نگاه می‌کنم و به تمام تجربیاتم با تیم ملی می‌اندیشم، تنها مسابقات، گل‌ها، رکوردها یا جام‌ها را نمی‌بینم؛ بلکه انسان‌ها را می‌بینم.
مهاجرانی را می‌بینم که برای ۹۰ دقیقه احساس کردند به پرتغال نزدیک‌تر شده‌اند. میلیون‌ها پرتغالی را می‌بینم که هرگز شخصاً با آن‌ها ملاقات نکرده‌ام، اما به بخشی از زندگی من تبدیل شدند. زیرا در نهایت، فوتبال چیزی فراتر از یک بازی است؛ فوتبال درباره انسان‌هاست.
تمام وجودم را برای پیراهن پرتغال گذاشتم
در تمام دوران حضورم در تیم ملی، همیشه تلاش کردم از محدودیت‌ها و توانایی‌های خودم فراتر بروم. می‌خواستم پیروز شوم، بهتر باشم و تاریخ‌ساز شوم. همیشه از خودم انتظار زیادی داشتم. من همیشه بیشتر می‌خواستم. همیشه باور داشتم که می‌توانیم به موفقیت‌های بزرگ‌تری برسیم و تمام وجودم را برای این پیراهن مقدس گذاشتم.
روزها و شب‌های فوق‌العاده‌ای را تجربه کردیم. پیروزی‌هایی داشتیم که هرگز فراموش نخواهم کرد. شکست‌هایی هم داشتیم که حتی امروز یادآوری‌شان دردناک است. من هم اشتباه کردم و رنج کشیدم. لحظاتی بود که نتوانستم آن چیزی را که مردم پرتغال با تمام وجود می‌خواستند، به آن‌ها هدیه بدهم. اما هرگز تسلیم نشدم و مهم‌تر از همه، هیچ‌گاه از نمایندگی کشورم، پرتغال، احساس غرور را از دست ندادم.
جایگاه در قلب مردم؛ رکوردی که شکسته نمی‌شود
در طول این سال‌ها، درس‌های بسیار ساده‌ای آموختم: گل‌ها می‌آیند و می‌روند، جام‌ها سرانجام در موزه‌ها جای می‌گیرند و رکوردها روزی شکسته می‌شوند. اما چیزی وجود دارد که گذر زمان هرگز نمی‌تواند آن را پاک کند: جایگاهی که در قلب مردم دارم.
اگر حتی یک‌بار باعث شادی شما شده‌ام، اگر یکی از گل‌هایم باعث شده کسی را در آغوش بگیرید، نگرانی‌ای را فراموش کنید یا به کشورتان افتخار کنید، پس تمام این مسیر ارزشش را داشته است. چراکه پرتغالی بودن، همین معنا را هم دارد. با هم رنج می‌کشیم، با هم دوباره برمی‌خیزیم و بار دیگر امیدوار می‌شویم.
پیام رونالدو به نسل آینده فوتبال پرتغال
پرتغال همیشه به جوانانی نیاز خواهد داشت که رؤیاپردازی می‌کنند، بازیکنانی که هرگز تسلیم نمی‌شوند و نسل‌های تازه‌ای که باور دارند می‌توان به جایگاه‌هایی رسید که پیش از این هیچ‌کس به آن‌ها نرسیده است.
زیرا کشوری که همچنان قهرمانان تازه‌ای پرورش می‌دهد، کشوری است که هرگز ایمان خود را به خویشتن از دست نمی‌دهد.
قدردانی از هم‌تیمی‌هایی که بخشی از تاریخ من شدند
به هم‌تیمی‌هایم در تیم ملی می‌خواهم پیامی ویژه بدهم: «برای هر دویدن، هر در آغوش گرفتن، هر بحث و اختلاف‌نظر، هر لحظه سکوت پیش از ورود به زمین، هر پیروزی که با هم جشن گرفتیم و هر شکستی که ما را قوی‌تر کرد، از شما سپاسگزارم.»
این افتخار را داشتم که کاپیتان شما باشم؛ اما هیچ کاپیتانی به‌تنهایی قدم برنمی‌دارد و همه شما بخشی از داستان زندگی ورزشی من هستید.
تشکر از مربیان و اعضای کادر فنی
از تمام مربیان، مدیران، پزشکان، فیزیوتراپیست‌ها، مسئولان تدارکات لباس و تجهیزات، اعضای کادر فنی و اجرایی و همه کسانی که در این سال‌ها با من همکاری کردند، سپاسگزارم. بسیاری از شما هرگز در قاب عکس‌ها دیده نشدید. اما بدون حضور شما، هیچ‌یک از آن عکس‌ها امکان ثبت نداشت.
خانواده‌ام در تمام این مسیر کنارم بودند
از خانواده‌ام نیز سپاسگزارم که این رؤیا را با من سهیم شدند. ممنونم که دوری‌ها، فداکاری‌ها و لحظاتی را درک کردید که تیم ملی بخشی از زمانی را به خود اختصاص می‌داد که متعلق به شما هم بود.
اگر تا اینجا پیش آمدم، به این دلیل بود که همیشه دست در دست هم حرکت کردیم.
آخرین پیام رونالدو به مردم پرتغال
و اما خطاب به مردم پرتغال، به تک‌تک پرتغالی‌هایی که در سراسر جهان زندگی می‌کنند، می‌خواهم آخرین حرفم را بگویم: «تصویری وجود دارد که همیشه با خودم به همراه خواهم داشت؛ لحظه‌ای که سرود ملی آغاز می‌شود.»
به اطرافم نگاه می‌کنم. هم‌تیمی‌هایم را می‌بینم، سکوهای ورزشگاه را می‌بینم. کودکان، مادران، پدران و پدربزرگ‌ها را می‌بینم. پرتغالی‌هایی را می‌بینم که از راه‌های بسیار دور سفر کرده‌اند تا در آن لحظه حضور داشته باشند. و در آن لحظات، دیگر هیچ تفاوتی میان ما وجود ندارد.
نه باشگاهی مطرح است، نه رنگی، نه طبقه اجتماعی، نه شغلی و نه دیدگاه و عقیده‌ای.
فقط یک عشق و یک شور مشترک وجود دارد: پرتغال.»
منبع: فورفور2
