«دکتر محمد دهقانی»، نویسنده و مترجم و عضو پیشین هیئت علمی دانشگاه تهران، در پی آب‌گرفتگی کتابخانه مجتبی مینوی خواستار توجه مسئولان به این خانه و کتابخانه شد.
به گزارش رسانه هدهد کانادا، وی با انتقاد از بی‌اعتنایی پژوهشگاه علوم انسانی و وزارت علوم به یکی از مهم‌ترین زیرساخت‌های فرهنگی کشور، درباره وضعیت کتابخانه مجتبی مینوی نوشت: «من آنجا کاره‌ای نیستم. یکی از اعضای هیئت امنای فعلی کتابخانه‌ام که برحسب احساس وظیفه علمی و اخلاقی و میهنی خود، سال‌هاست که به یاری جمعی از همکاران علاقه‌مند و دانش‌دوست، قدری از وقت و توان خود را صرف تحقیق در این کتاب‌ها و اسناد و بازشناساندن آنها به جامعه علمی کشور کرده‌ام. هیچ اختیاری هم برای اداره آن کتابخانه ندارم. اداره و نگهداری و محافظت از آنجا به عهده پژوهشگاه علوم انسانی و در نهایت وزارت علوم است.»
در ایام جنگ که نگران کتابخانه بودم و شهر سراسر تعطیل بود، روزی سرزده به آنجا رفتم و متوجه شدم بر اثر بمباران، آسیب‌هایی به پنجره‌ها و تهویه‌ها وارد شده است. ولی کتاب‌ها و اسناد خوشبختانه سالم مانده بودند.
با این حال، مسئولان پژوهشگاه هشت ماه است به خود زحمت نداده‌اند حتی همان پنجره آسیب‌دیده و شیشه شکسته را تعمیر کنند. ما دیروز ضمن کوشش برای جابه‌جایی و خشک کردن کتاب‌های آب باران‌خورده، مشغول چسب‌کاری شیشه و پنجره بودیم تا مانع نفوذ باد و سرما شویم.
مسئولیت نگهداری از کتابخانه مجتبی مینوی با چه نهادی است؟
رئیس پژوهشگاه تنها عضو حقوقی هیئت امنای کتابخانه مجتبی مینوی و رئیس آن است. از رئیس پیشین، موسی نجفی، البته انتظاری نداشتم و او هم هرگز به خود زحمت نداد سراغی از کتابخانه مینوی بگیرد. از رئیس فعلی پژوهشگاه و هیئت امنا که ابداً خبری ندارم و نامشان را هم نمی‌دانم، اما خوب است بدانند به لحاظ حقوقی مسئول حفظ و نگهداری ساختمان کتابخانه و محتویات آن هستند.
چندی پیش ساختمان قدیمی کنار کتابخانه را از بن برکندند و برجی بلند به جای آن ساختند. بخشی از شیروانی کتابخانه را هم با این عنوان که در حریم آنهاست، خراب کردند.
تا جایی که خبر دارم، هیچ مهندس یا کارشناسی از جانب پژوهشگاه بر عملیات به‌اصطلاح عمرانی و در واقع ویرانگر سازندگان برج نظارت نکرد و دیروز شد آنچه نباید می‌شد. گرفتگی ناودان، آب را از پشت‌بام به طبقه سوم و از آنجا به فضای اصلی کتابخانه سرازیر کرده بود.
آب‌گرفتگی چه خسارتی به کتاب‌ها وارد کرد؟
خسارتی که کتاب‌ها دیده‌اند دیگر جبران‌پذیر نیست. این کتاب‌های کهن و بی‌نظیر را دیگر نمی‌شود از بازار خرید و جایگزین نسخه‌های پیشین کرد.
مجتبی مینوی اگر زنده بود و چنین فاجعه‌ای را می‌دید، لابد از غصه سکته می‌کرد. با همه نگرانی‌ای که در ایام جنگ داشتم، کتابخانه از حمله آمریکا و اسرائیل جان سالم به در برد، اما از بی‌تدبیری و بی‌اعتنایی مسئولان و مدیران پژوهشگاه و وزارت علوم نه.
گوشه‌هایی از سقف بلند کتابخانه اکنون فروریخته و دیوارها خیس آب‌اند. دیروز همکارانم سعی کردند کتاب‌ها را با پنکه و سشوار خشک کنند، اما تعمیر سقف و دیوارها و پشت‌بام کتابخانه خدا می‌داند موکول به کی و کِی بشود!
منبع: عصرایران
