«داستین هافمن»، بازیگر سرشناس آمریکایی، می‌گوید ساخت فیلم «فارغ‌التحصیل» (۱۹۶۷) با وجود اینکه نقطه عطفی در زندگی حرفه‌ای او بود، تجربه‌ای دشوار و آزاردهنده برایش به شمار می‌رفت. او در خاطرات تازه خود فاش کرده است که برای ضبط صحنه‌ای از فیلم، ۲۷ بار سیلی خورد و کارگردان حتی از این صحنه در نسخه نهایی فیلم استفاده نکرد.
هافمن از احساس بیگانگی با نقش بنجامین می‌گوید
هافمن در مقاله‌ای برای نشریه نیویورکر که برگرفته از کتاب خاطرات جدیدش با عنوان «به من نگاه کن» (Look at Me) است، از فشارهای روانی و رفتارهای «مایک نیکولز»، کارگردان فیلم، در جریان تولید این اثر نوشته است. این کتاب با همکاری «آریل لوی»، نویسنده نیویورکر، نوشته شده و قرار است ۱۰ نوامبر منتشر شود.
این بازیگر ۸۹ ساله می‌گوید از همان ابتدا با ایفای نقش بنجامین براداک، شخصیت اصلی فیلم فارغ‌التحصیل، احساس راحتی نمی‌کرد. او که پیش از آن بازیگر موفق تئاتر بود، معتقد بود برای ایفای نقش یک جوان سفیدپوست از طبقه مرفه آمریکایی، که در اصطلاح «واسپ» (WASP) نامیده می‌شوند، انتخاب مناسبی نیست.
هافمن نوشته است: «فارغ‌التحصیل از همان ابتدا تمام ناامنی‌ها و تردیدهای مرا تشدید کرد. در فیلمی نقش اول را بازی می‌کردم که مایک نیکولز، کارگردان مطرح آن دوران، ساخته بود؛ اما احساس می‌کردم اصلاً حق ندارم آنجا باشم. حتی نمی‌خواستم برای این نقش تست بدهم.»
تلاش برای تغییر چهره هافمن و پنهان کردن ریشه‌های یهودی او
او همچنین از تلاش گروه گریم برای تغییر چهره‌اش روایت کرده است. به گفته هافمن، نیکولز ساعت‌ها در اتاق گریم حضور داشت و از عوامل می‌خواست ظاهر او را تغییر دهند. از جمله ابروهای به‌هم‌پیوسته‌اش را اصلاح کنند و شکل بینی‌اش را تغییر دهند.
هافمن در این باره نوشته است: «با خودم فکر می‌کردم آن‌ها می‌خواهند یهودی بودن را از صورتم پاک کنند، اما چنین چیزی ممکن نیست. تنها چیزی که می‌خواستم این بود که به نیویورک، به محله‌ای که به آن تعلق داشتم، برگردم. می‌دانستم قهرمان فیلم‌ها نیستم و جایگاهم کجاست.»
۲۷ سیلی برای صحنه‌ای که از فیلم حذف شد
هافمن می‌گوید رفتار نیکولز در زمان فیلم‌برداری، پس از چند هفته تمرین، به‌طور محسوسی تغییر کرد. به گفته او، کارگردان فردی بداخلاق و دمدمی‌مزاج شده بود. همچنین در برخورد با او رفتاری آزاردهنده داشت.
این بازیگر می‌نویسد نیکولز برای ضبط صحنه‌ای که در آن بنجامین پس از رابطه با زنی مسن‌تر، ماجرا را برای الین تعریف می‌کند، از کاترین راس، بازیگر نقش الین، خواست بارها به صورت او سیلی بزند.
به گفته هافمن، این صحنه ۲۷ بار تکرار شد و نیکولز هر بار از راس می‌خواست محکم‌تر ضربه بزند. هافمن به هم‌بازی خود گفته بود مشکلی ندارد، فقط مراقب باشد به گوشش ضربه نزند. با این حال، راس چند بار به اشتباه به گوش او سیلی زد و هافمن در پایان روز دچار سرگیجه شده بود.
او می‌نویسد: «کاترین نگران بود به من آسیب بزند، اما به او گفتم حالم خوب است و فقط مراقب باشد به گوشم ضربه نزند. متأسفانه چند بار اشتباه کرد. در پایان آن روز سرگیجه داشتم و مایک حتی از صحنه سیلی در فیلم استفاده نکرد.»
داستین هافمن می‌گوید روز بعد نیز هنگام فیلم‌برداری یک صحنه زیر آب در استخر، پرده گوشش آسیب دید. او که لباس غواصی به تن داشت، پس از چند بار رفتن به زیر آب و بازگشت به سطح، متوجه شد خون از گوشش جاری شده است. به نوشته او، ترکیب ضربه‌های روز قبل و فشار آب در عمق استخر باعث سوراخ شدن پرده گوشش شد.
فشار جسمی بر بازیگران دیگر
هافمن همچنین از شرایط دشوار فیلم‌برداری برای دیگر بازیگران فیلم گفته است. «آن بنکرافت»، بازیگر نقش خانم رابینسون، معشوقه مسن‌تر بنجامین، در یک روز گرم هنگام ضبط صحنه‌ای از حال رفت و برای بازگشت به هوشیاری به او اکسیژن دادند.
هافمن نیز مجبور بود صحنه دویدن از خودرو به سمت کلیسا را بارها تکرار کند. صحنه‌ای که در آن بنجامین برای ابراز عشق خود به الین به کلیسا می‌رسد. او می‌گوید تکرارهای پیاپی این صحنه، او را به‌شدت خسته و دچار کم‌آبی کرد. تا جایی که تصور می‌کرد هر لحظه ممکن است از هوش برود. به همین دلیل، در چمن‌های مقابل کلیسا دراز کشید تا حالش بهتر شود.
نیکولز در شخصیت بنجامین به دنبال خودش بود
«فیلم فارغ‌التحصیل» با وجود تجربه دشوار ساخت، به یکی از مهم‌ترین آثار کارنامه داستین هافمن تبدیل شد و زندگی حرفه‌ای او را تغییر داد. این فیلم نامزد دریافت هفت جایزه اسکار شد و مایک نیکولز جایزه بهترین کارگردانی را در چهلمین دوره جوایز اسکار دریافت کرد.
با این حال، داستین هافمن می‌گوید در تمام مدت فیلم‌برداری احساس می‌کرد نیکولز از او ناراضی است؛ یا تصور می‌کند بازیگر نقش خود را به‌درستی ایفا نمی‌کند یا به این نتیجه رسیده است که برای این نقش انتخاب اشتباهی بوده است.
او در ادامه، با نگاهی به گذشت نزدیک به شش دهه از ساخت فیلم، «بنجامین براداک» را نوعی خودنگاره از مایک نیکولز توصیف می‌کند. نیکولز در سال ۱۹۳۹، در کودکی و در خانواده‌ای یهودی، از آلمان به آمریکا مهاجرت کرده بود. هافمن معتقد است کارگردان در جست‌وجوی شخصیتی بود که بتواند به‌نوعی بازتابی از خودش باشد و به همین دلیل انتخاب بازیگر نقش بنجامین نزدیک به دو سال طول کشید.
او می‌نویسد: «نیکولز به دنبال یک همزاد برای خودش بود؛ شاید به همین دلیل انتخاب بازیگر نقش بنجامین این‌قدر طول کشید و شاید به همین دلیل با من چنین سخت‌گیرانه رفتار می‌کرد. من برای او جانشینی بودم که قرار بود نفرت او از خودش را تحمل کند.»
منبع: دگاردین
