پزشکان در یک بررسی تازه به افزایش اندک اما مهم خطر ابتلا به اوتیسم در کودکان در نتیجه تماس با نوعی آلاینده پی بردند.
به گزارش رسانه هدهد به نقل از ایندیپندنت، گروهی از متخصصان علوم پزشکی در کانادا در این مطالعه دریافتند قرار گرفتن در معرض آلودگی هوا در دوران جنینی با افزایش اندک اما حائز اهمیت خطر ابتلا به بیماری اوتیسم در کودکان مرتبط است.
متخصصان کانادایی به بررسی نرخ ابتلا به بیماری اوتیسم در ۱۳۲ هزار و ۲۵۶ کودک متولد شده در فاصله سالهای ۲۰۰۴ تا ۲۰۰۹ در منطقه ونکوور پرداختند.
به گفته آنها در سن پنج سالگی بیماری اوتیسم در یک درصد از این کودکان تشخیص داده شد.
به گفته متخصصان، کودکان متولد شده از مادرانی که در دوران بارداری در معرض آلودگی ناشی از نیتریک اکسید قرار داشتند بیشتر در معرض ابتلا به این بیماری هستند که بر توانایی فرد در برقراری ارتباط با دیگران تاثیر می گذارد.
اگرچه این تاثیرگذاری بسیار ناچیز بوده اما مشخص شد با در نظر گرفتن فاکتورهای دیگر که بر نتیجه تاثیر میگذارد این رقم حائز اهمیت است.
در بدن سطح طبیعی از گاز نیتریک اکسید نقش مهمی در عملکرد عصبها، تنظیم فشار خون و سیستم ایمنی دارد.
اما وجود مقدار زیادی از این گاز با تاثیرات خطرناکی روی بزرگسالان از جمله اختلالات متابولیک، کاهش فشارخون و بیماریهای ریوی همراه است.
به گزارش روزنامه ایندیپندنت، به گفته متخصصان کانادایی کاهش قرار گرفتن در معرض نیتریک اکسید در دوران بارداری میتواند از موارد ابتلا به بیماری اوتیسم پیشگیری کند.
اوتیسم یا درخودماندگی نوعی اختلال رشدی (از نوع روابط اجتماعی) است که با رفتارهای ارتباطی و کلامی غیرطبیعی مشخص میشود.
علائم این اختلال تا پیش از سه سالگی بروز میکند و علت اصلی آن ناشناخته است.
به کسانی که این اختلال را دارند اوتیستیک یا درخودمانده گفته میشود. این اختلال در پسران شایعتر از دختران است.
وضعیت اقتصادی، اجتماعی، سبک زندگی و سطح تحصیلات والدین نقشی در بروز اوتیسم ندارد.
این اختلال بر رشد طبیعی مغز در حیطه تعاملات اجتماعی و مهارتهای ارتباطی تأثیر میگذارد. کودکان و بزرگسالان مبتلا به اوتیسم، در ارتباطات کلامی و غیر کلامی، تعاملات اجتماعی و فعالیتهای مربوط به بازی، مشکل دارند.
این اختلال، ارتباط با دیگران و دنیای خارج را برای آنان دشوار میسازد. در بعضی موارد رفتارهای خود آزارانه و پرخاشگری نیز دیده میشود.
در این افراد حرکات تکراری (دست زدن، پریدن) پاسخهای غیرمعمول به افراد، دلبستگی به اشیا یا مقاومت در مقابل تغییر نیز دیده میشود و ممکن است در حواس پنجگانه (بینایی، شنوایی، بساوایی، بویایی و چشایی) نیز حساسیتهای غیرمعمول دیده شود.
هسته مرکزی اختلال در اوتیسم، اختلال در ارتباط است.
