بیاییم به عنوان یک انسان در طول زندگیمون یک تاثیر خوب رو جهان بذاریم، گفتگویی متفاوت و خواندنی بامهندس مهیار عزتی

551
مهیار عزتی

محمد راد –

سال ها گذشت،

و هنوز هم نوشته هامون اون قدر زیبا نیست که بالا سرمون قابشون کنیم…

مشق امشب هم، مثل دیشب، مثل هر شب،

دو صفحه تمیز و زیبا می نویسیم؛

“آدمی را آدمیت لازم است.”

 

مدتیه که یکی از دوستان و فعالین شهرمون،  مونترال  که البته خیلی از ماها چهره ی واقعی این آدم رو نمی شناسیم تونسته بعنوان یک ایرانی موفق فعالیتی رو شروع کنه و این موضوع بهانه ایی شد تا به سراغش بیام. متنی که در ادامه می خونید حاصل گفتگویی است دوستانه از رسانه هدهد با مهیار عزتی .

سلام آقای مهندس عزتی عزیز خیلی خوشحالم که دعوت من رو برای یک گپ و گفت دوستانه پذیرا بودی.

 برای اولین سئوال می خوام بپرسم چرا اینجوریه؟

سلام مرسی از شما آقای راد عزیز،  یعنی چی ؟ چجوریه؟

 

منظورم اینه که من مهیار عزتی رو بعنوان یک کارشناس و مهندس می شناسم و با چهره واقعی تو بیشتر آشنام اما تو شهر مردم به شکل  دیگه ایی تو رو می شناسن، چرا؟

خوب اگر منظورت دی جی هست که خیلی هم خوبه. هر کسی زندگیش چند بعد داره. مثل کسی که ساز می زنه، منم سازم، دمو دستگامه که باعث شادی مردم و خصوصا خودم می شه. ولی خوب باز هم خیلی ها از کار اصلی من که مهندسی و طراحیه خبر دارند و اتفاقا بعضی از ایرانی ها هم مشتری ما هستند.

ممکنه در مورد مدت زمان مهاجرتت و تحصیلات و شغل فعلیت یکم بیشتر توضیح بدی؟

بله، من حدود 6 سالی هست که مونتریال هستم و از همون ابتدا تو شرکت یکی از دوستام به نام آرانی که تولید کننده و توزیع کننده محصولات ال ای دی هست مشغولم. کار من طراحی محصولات جدید و انجام پروژه های گوناگون و R&D هست.

 

 یادمه یه زمانی تدریس اتوکد هم داشتی، اما نمیدونم به کجا رسید، گمون کنم برنامه های تفریحی طرفدار بیشتری داره اینطور نیست؟

بله، من تو دانشگاه کنکوردیا چند دوره اتوکد وبرنامه مرتبط داشتم و همیشه خوشحال می شدم که بتونم اگه چیزی بلدم به کسی انتقال بدم. برنامه های تفریحی هم که جای خودشو داره، توخون ماست.

 

مدتیه با خبر شدیم که موسسه ایی شما رو بعنوان یک همکار داوطلب پذیرفته و اینکه با توجه به شناختی که من از این موسسه  دارم میدونم که خیلی معتبره و به راحتی هرشخصی نمی تونه اونجا فعالیت کنه، جریان چیه؟ میخوام از زبون خودت بشنوم.

درسته، این موسسه تعدادی از افراد تحصیل کرده رو به عنوان داوطلب انتخاب می کنه و بعد از چندین ماه بررسی و اجازه از پلیس و گذزوندن بررسی های روانی، اونها رو به مدرسه ها برای تشویق بچه ها به درس و ورود به دانشگاه، میفرسته. من هم بعنوان یک ایرانی جزو یکی از همین کاندیدها انتخاب شدم که پیشنهادشون را پذیرفتم و تو انجام این کار داوطلبانه کمک می کنم.

 

در مورد خود این موسسه و نحوه پذیرش و فعالیتی که دقیقا انجام میدین ممکنه یکم توضیح بدی؟

موسسه  Fusion Jeunesse کارش کلا تشویق جوانان به درس و دانشگاه هست. متاسفانه طبق آماری که به من دادن توکبک از هر 5 نفر یک نفر درسشو ادامه نمیده و دیپلم نمیگیره و این آمار فاجعه است. این موسسه داره تلاش میکنه که این آمار رو کمتر و کمتر کنه.

 

چقدر کودکان رو دوست داری؟

خیلی، من رو ولم کنن صبح تا شب می شنینم باهاشون بازی می کنم و همین جوری حرف میزنم. چون بچه ها خیلی ذهن خلاقی دارن خصوصا نسل جدید.

 

انگیزت از فعالیت داوطلبانه تو این موسسه چیه ؟

من رو یه جورایی به زور داوطلب کردن. با توجه به مشغله کاریم واقعا وقتش رو نداشتم اما صاحب شرکتی که در اونجا مشغول به کار هستم اسم من رو رد کرده بود و وقتی دیدم که تایید شدم ، گفتم چرا که نه ؟ و وقتی وارد جلساتشون شدم دیگه حتما گفتم این کار رو انجام می دهم.

 

برگردیم سر بحث اول، ناراحت نیستی بامصاحبه های گذشته و شناختی که مردم نسبت بهت دارن یه چهره دیگه  ازمهیار عزتی میشناسن. دی جی مهیاری که برگزار کننده پارتی ها و برنامه هایی تو مونتراله.

نه چه اشکالی داره، کلا دی جی بودن بخشی از زندگی منه که بجز کار و خانه و باز کار و … یک بعد اجتماعی به زندگیم می ده. ولی هیچ وقت دی جی بودنو ارزش ندونستم. هیچوقت به کسی نگفتم: سلام، دی جی مهیار هستم، بنظرم این کار خیلی ضایعست ، چون من بیشتر از این هستم و برای کار و تحصیلم بیشتر ارزش قائلم.

 

اگر صادقانه بخواهی جواب بدی، شغل حرفه ای خودتو دوست داری و یا اجرای برنامه های تفریحی رو. اگر بخوای بین این دو یکیشو انتخاب کنی و فاکتور مسائل مالی زندگی را در نظر نگیری؟

خوب صد درصد شغل حرفه ای خودم، دی جی بودن گذراست و زود دورش تموم میشه. باور کن هر سال میگم دیگه تموم شد و دیگه برنامه  نمیذارم ولی مردم و دوستام هی منو تشویق می کنن و میگن یکی دیگه بذار. حتی توعروسی های تابستون هم هر کسی که منو میبینه میپرسه آقا برنامه بعدی کیه؟  منم که جو گیر….

 

بعنوان حرف آخر به مخاطبین رسانه هدهد

بیایم به عنوان یک انسان در طول زندگی خودمون یک تاثیر خوب در جهان بذاریم. چه رو آدم ها چه رو طبیعت. به خدا اگر هر یک نفر فقط یک تاثیر خوب روی جهان بذاره، دنیا جای خیلی خوبی میشه، توی پرانتز( بیخیال حرف مردم)!