معرفی کتاب آرمان شهر اثر جاویدان تامس مور

160
آرمان‌شهر

تامس مور نویسنده کتاب آرمان‌شهر ، فیلسوف اجتماعی، سیاست‌مدار، و انسان‌گرای دوران رنسانس (نوزایش) و مشاور هنری هشتم انگلستان بود. مور از اکتبر ۱۵۲۹ تا ۱۶ ماه مه ۱۵۳۲ صدراعظم بوده و پاپ پیوس یازدهم در سال ۱۹۳۵ مور را قدیس اعلام کرد. کلیسای انگلستان از او به عنوان «شهید اصلاحات» یاد می‌کند. او از مخالفان و رقبای اصلاحات پروتستان و به صورت مشخص مارتین لوتر و ویلیام تیندیل بود.

تامس مور در برابر خواست شاه هنری هشتم برای جدایی از کلیسای کاتولیک به مخالفت برخاست و پذیرش شاه به عنوان رئیس عظمی کلیسای انگلستان را رد کرد، عنوانی که مجلس طی مصوبهٔ اعظمیت ۱۵۳۴ اعطا کرده بود. پس از خودداری او از سوگند خوردن که طی مصوبهٔ جانشینیِ ۱۵۳۴ الزامی شده بود به زندان افتاد. در سال ۱۵۳۵ به جرم خیانت محاکمه شد و محکوم به گواهی دروغ گشته، سرش را از تنش جدا کردند.

آرمان‌شهر یا  utopiaبرای نخستین بار توسط تامس مور در سال ۱۵۱۶ در کتابی به همان عنوان بکار گرفته شد. پیش‌تر مفهوم‌های مشابهی از این واژه در آرای فلاسفه یونان باستان (افلاطون و ارسطو) عرضه شده و آرمان‌شهرخواهی یا utopianism عبارت است از دلبستگی به ایجاد یا خیال‌پردازی دربارهٔ یک نظم اجتماعی آرمانی. از روزگار افلاطون تاکنون بسیاری از نویسندگان طرح جامعه‌های آرمانی ریخته‌اند و همچنین بسیاری از گروه‌های دینی و بهبودخواهان سیاسی در اروپا کوشش‌هایی برای برپاکردن جامعه‌های آرمانی کرده‌اند.

اصل واژه utopia یونانی است و معنی آن «جایی که وجود ندارد» یا «ناکجاآباد» است. آرمان‌شهر نمادی از یک واقعیت آرمانی و بدون کاستی است. همچنین می‌تواند نمایانگر حقیقتی دست نیافتنی باشد. از افلاطون به‌عنوان نخستین فیلسوف آرمان‌گرای اندیشهً غرب نام می‌برند. درواقع آرمان‌شهر با مفهوم ایده افلاطون هماهنگی کامل دارد. این اندیشهٔ وی را می‌توان در رساله جمهوریش یافت. در رساله جمهوری، افلاطون سیاست را به عرصه‌های گسترده‌تری همچون دولت و قانون اساسی بسط می‌دهد. افلاطون خطوط اصلی که برای سازماندهی یک شهر آرمانی لازم است را به تصویر می‌کشد. به همین سبب از وی به‌عنوان بنیانگذار این اندیشه نام برده می‌شود.

از نظر فلسفه یونانی روح جامعه عدل است. عدل یکی از چهار فضیلت شهر مطلوب افلاطونی است که در کنار سه فضیلت دیگر یعنی حکمت، شجاعت و خویشتن‌داری اهمیت دارد. عدالت در بین این چهار اهمیت بیشتری دارد. عدل حکم هارمونی در یک ارکستر را دارد.

زندگی در دنیای خیالی مور به این گونه است: زندگی در آرمان شهر سراسر خوشبختی است و بی عدالتی وجود ندارد و مانند جمهور افلاطون دارای نظام های اشتراکی است. در اتوپیا 24 شهر وجود دارد. نقشه همه شهرها دقیق وکامل است تمامی ساختمانها شبیه به هم بوده و مردم می توانند خانه های خود را با دیگران عوض کنند، همه یک جور لباس می پوشند، البته به جز مرادن و زنها و افراد متاهل و هرخانواده ای لباس خود را می سازد. در اتوپی قانون مالکیتی موجود نیست و کارهای راهزنی و نوکری و بانکداری وجود ندارد. همه موظف هستند 6 ساعت کار کنند و همه هر وقت کمبودی داشته باشند می توانند از انبار عمومی برداشت کنند.

کتاب آرمان شهر با ترجمه نادر افشارنادری و پس از مرگ او توسط داریوش آشوری به فارسی ترجمه شده و برای اولین بار در سال 1361 منتشر شد.

 

منبع:

Utopia (book) – Wikipedia, the free encyclopedia

Utopia ( Libellus vere aureus, nec minus salutaris quam festivus, de optimo rei publicae statu deque nova insula Utopia) is a work of fiction and political philosophy by Thomas More (1478-1535) published in 1516 in Latin.

آرمان‌شهر – ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد

فارابی هدف و غایت شهر آرمانی را رسیدن به سعادت می داند سعادت، خیر مطلق است و خیر آن چیزی است که به وجهی در رسیدن انسان به خوشبختی سود افتد. سعادت مورد نظر فارابی تنها، سعادت این جهانی نیست، بلکه سعادتی است که همه زندگانی این جهانی آدمی را به وجه دلخواه تامین کند و هم رستگاری او را در جهانی دیگر تحقق بخشد.

Thomas More – Wikipedia, the free encyclopedia

Sir Thomas More (; 7 February 1478 – 6 July 1535), venerated by Roman Catholics as Saint Thomas More, was an English lawyer, social philosopher, author, statesman and noted Renaissance humanist. He was also a councillor to Henry VIII, and Lord High Chancellor of England from October 1529 to 16 May 1532.

معرفی ظ